Hoe ben je op dit idee gekomen?

‘Het is begonnen als een sidequest. Ik doe promotieonderzoek aan het Amsterdam UMC over de integratie van langdurig zieke mensen. Bij patiënten ging het veel over werkplezier. Ik merkte dat ik nog wat creatiefs miste en toen begon het bij mij te kriebelen. 

‘Ik deed al een paar jaar onderzoek en vond valorisatie heel interessant, vooral op een beeldende manier. Een collega stelde voor om dat live te doen op een congres. Van alle keynote sprekers had ik een klein portretje gemaakt met daaromheen hun verhaal. De reacties waren zo overweldigend enthousiast, dat ik dacht: wow, hier is potentie voor.

‘Een andere collega belde daarna of ik een tekening voor haar promovendus kon maken. Het voelde heel onterecht dat ze mij vertrouwde, want ik had het natuurlijk nog nooit gedaan, maar ik kreeg weer hele leuke reacties. Toen is het balletje gaan rollen.’ 

Is het moeilijk om een verdediging zo snel vast te leggen? 

‘Voor de eerste promotie heb ik een week lang geoefend op het terras met het tekenen van voorbijgangers. Ik werd er telkens nét wat handiger in.
‘Tijdens de promotie zit ik ergens achterin. Vaak ziet niemand mij. Ik zet dan alle lijnen op papier met fineliner, in veel zalen vinden ze het namelijk niet fijn als je met verf aan de gang gaat. Als de opponenten in beraad gaan, glip ik stiekem naar buiten. Bij een café om de hoek maak ik het in een uurtje af.’

‘Ik weet precies hoe lang ik bezig ben met alles. Het tekenen van de oppositie duurt twaalf minuten, inpakken drie minuten, een strik eromheen een halve minuut. 
‘Het aquarellen doe ik per kleur, dat is sneller. Waar iemand dat normaal gesproken op gevoel doet, werk ik het af als een soort kleurplaat. Zodra de eerste officiële foto’s na de verdediging zijn gemaakt, heb ik het helemaal af, ingelijst, en ingepakt.

‘Het komt voor dat ik twee promoties op een dag doe. Dan moet er wel ruime tijd tussen zitten. Eén op een dag voelt niet als werk, maar bij twee moet je iets meer als machine erdoorheen gaan.’

Inmiddels heb je al bijna tweehonderd verdedigingen vastgelegd. Hoe verklaar je dat succes?

‘Veel mensen hebben tegenwoordig alles al wat ze nodig hebben. Dit is meer een eigen ervaring die je terugziet. Omdat ik zelf ook promovendus ben, weet ik hoe speciaal het is. Een verdediging is zo’n bijzonder moment waarop niet alleen je hele professionele netwerk maar ook je vrienden en familie samenkomen, allemaal omdat jij vijf of zes jaar keihard aan iets hebt gewerkt en dat nu mag laten zien.

‘De reacties geven veel voldoening, dat verveelt nooit. Het komt voor dat iemand emotioneel wordt als die het cadeau krijgt. Soms is er bij de familieleden ook een ontlading van blijdschap. Ik loop dan op wolkjes terug naar huis.’

Heb je een favoriete locatie? 

‘Het Groot-Auditorium in Leiden is een van mijn favorieten. Het is zo’n prachtige, traditionele zaal, daar hoef je geen sfeer te creëren. Dat glas-in-lood, daar word ik helemaal wild van. Als ik dat zie, jeuken mijn handen om het na te tekenen. Inmiddels heb ik dat al zo vaak gedaan dat ik er niet meer naar hoef te kijken. De Agnietenkapel van de Universiteit van Amsterdam is ook heel speciaal. Als het aan mij ligt, ga ik daar zelf promoveren.’

‘De afgelopen jaren krijg ik ook veel aanvragen uit België, en af en toe Duitsland of Engeland. Qua planning is het er nog niet van gekomen, maar ik zou het heel gaaf vinden om dit een keer in het buitenland te doen.’

Hoe combineer je het schilderen met je eigen promotie?

‘Ik heb veel geluk met mijn team. Op een gegeven moment liep het zo goed dat ik parttime mijn werk moest doen en is mijn contract aangepast. Zij hebben mij de ruimte gegeven, daar ben ik ze zo dankbaar voor.

‘De bedoeling is nu dat ik het fifty fifty doe. Ik geef toe dat er toch wel veel nacht- en weekendwerk inzit. Soms ga ik een beetje over mijn eigen grenzen heen, omdat ik heel enthousiast word van alle mensen die dit zo leuk vinden. Ik ben in oktober klaar, tot die tijd is het nog even balanceren.

‘Ik ben altijd gek geweest op onderzoek doen en dit was zeker geen verkeerde carrière, maar hierna word ik volledig kunstenaar. Ik zie het niet als iets achterlaten, want ik heb iets opgebouwd met straks, als het goed is, een PhD op zak. Ik weet niet of dat echt kan, maar ik heb het idee dat ik vrij ben om op elk moment te kiezen wat ik wil doen.’

Wie gaat jouw verdediging schilderen?

‘Mijn collega’s en vrienden grappen weleens dat zij dat allemaal gaan doen. Ik zou het heel grappig vinden, maar ik denk dat de rector dan helemaal gek wordt. Op een heel rare manier ben ik de best voorbereide promovendus van heel Nederland, omdat ik tegen die tijd zo’n driehonderd verdedigingen heb meegemaakt. Als ze mij een scherpe vraag stellen, ben ik er klaar voor.’

Een schilderij kost €595, exclusief reiskosten