Gastschrijver
woensdag 16 juni 2021
Na decennialange dictatuur, armoede en corruptie trokken Colombianen de straat op om te protesteren, schrijft promovendus Angie Alarcon. Ze wordt verscheurd door het brute geweld dat haar vrienden en familie moeten doorstaan.

‘Mijn beste vriend belandde met haar moeder midden in een kruisvuur. Ongewapende lichamen van 13 jonge demonstranten vielen levenloos naast haar’, schrijft Alarcon in een aangrijpend opiniestuk op onze Engelstalige site.

   > Lees haar verhaal hier

Lees ook

Columns & opinie
Dat er ‘een loopbaanadviseur’ bestaat, maakt mij woest
Het leven van een student is een grote zoektocht, en de loopbaanadviseur bevestigt dat nog eens dubbel en dwars.
Columns & opinie
Niet vrouwen moeten veranderen, maar het systeem
Columns & opinie
Waarom steek ik toch weer als een robot mijn hand op?
Columns & opinie
Waarom de willoze trekpop Eppo Bruins nooit Leidse ‘uitbuikprof’ mag worden
Columns & opinie
Een teken van hoop is: universiteiten bouwen van tenten