Net als elke student zet ik soms iets op tafel waarvan ik denk… wauw, ik ben echt skeer. Online worden dit struggle meals genoemd, maaltijden bijeengeraapt van de laatste ingrediënten in je (koel)kast, omdat je geen tijd of geld hebt om een echt gerecht te maken. Studenten hebben beide vaak niet, en daarom vind ik dat struggle meal en studentenmaaltijd synoniemen zijn. 

Speciaal voor Mare heb ik een lijstje bijgehouden van mijn struggle meals en mijn vrienden gevraagd naar die van hen. Naast pasta pesto en instant noedels zijn er nog veel creatievere (en ongezondere) dingen te bedenken.

Zo komt het weleens voor dat ik snel de deur uit moet, me bedenk dat ik geen lunch of avondeten heb en eigenlijk ook geen budget om iets buiten de deur te kopen. Ik maak dan vaak wat ik ‘last-minute fried rice’ noem. In die gebakken rijst doe ik bijvoorbeeld paprika, van die stukjes die je niet lang genoeg hebt gekookt waardoor ze piepen tussen je tanden. Overgebleven bakbanaan, misschien-bedorven-paddenstoelen, elke groente die ik achter in mijn koelkast vind, gaat in de pan.

Als ik écht elke cent moet omdraaien – bijvoorbeeld omdat de universiteit is overgestapt op een nieuw ‘betaalsysteem’ waardoor ik ruim vijf (5!) maanden moet wachten voordat mijn Mare-columns worden vergoed – eet ik als avondeten broodjes met knakworst en hopelijk augurk, mosterd of gebakken uitjes. Ik haal dan zoals veel studenten bladerdeegsnacks van de supermarkt voor de lunch. Dat is nou eenmaal goedkoper dan een salade of een belegd broodje.

Een vriend heeft een andere oplossing: als hij krap bij kas zit en snel een ‘maaltijd’ (zijn woorden) nodig heeft, haalt hij bij de Appie een bol mozzarella van 80 cent en eet hem als een appel, direct uit de verpakking.

Ik heb ook een favoriete struggle meal op mijn lijstje, eigenlijk is het gewoon een comfort meal: pasta zonder saus, met alleen zout en boter. Soms doe ik daar dan, net zoals toen ik klein was, vissticks of kipnuggets bij.

Natuurlijk eten studenten ook slecht omdat ze gewoon niet kunnen koken. Tijdgebrek speelt ook een grote rol. Als je blokt voor tentamens, zit koken er niet altijd in, en elke dag eten afhalen doet flink pijn in de portemonnee. Zo leefde een vriendin in het eerste jaar op bakjes kwark met honing. Een andere vriendin raakte tijdens tentamens uitgekeken op de bakkerij- en saladeopties in de Albert Heijn en kocht een hele bak magnetronaardappelpuree als avondeten.

We kunnen lachen om bizarre studentenmaaltijden, maar er zijn ook studenten voor wie struggle meals structureel zijn. Op de Instagram-pagina Leiden Confessions vertelde een student anoniem dat die sommige maanden niet rondkomt, en dan maar maaltijden overslaat en met honger in de klas zit. Stijgende huurprijzen en vaste lasten maken het lastiger om rond te komen en geven veel jongeren financiële stress. In januari werden er aan de Hogeschool van Amsterdam zelfs voedselpakketten uitgedeeld.

In andere landen verzorgt de universiteit goedkoop eten. Daar is de cafetaria een service voor studenten, niet een verdienmodel voor een extern bedrijf. De studenten van The Hague Union of Students protesteren hiertegen door gratis zelfgemaakte (en lekkere!) maaltijden uit te delen in het Spuigebouw. En ze financieren dit ook nog eens uit eigen zak.

Op een maandagmiddag zag ik voldoening in de ogen van mijn medestudenten toen ze hun gratis, voedzame maaltijd van Palestijnse linzenstoof opgeschept gekregen. Het smaakte een stuk beter dan mijn pasta blanco met vissticks.

Zahra Menguellati is student International Studies