Donderdag stond hij er ineens: een witte partytent op het dakterras van het onlangs geopende universiteitsgebouw in Den Haag. Het is een initiatief van een groep studenten die vinden dat er te weinig plaats is waar studenten elkaar kunnen ontmoeten, vertelt Balazs Varro (20, international relations and organisations), een van de organisatoren. ‘We willen een ruimte creëren waar we met elkaar kunnen praten over de issues op onze universiteit.’
Dat is hard nodig, vindt ook mede-initiatiefnemer Anouk Moritz (21, urban studies), want volgens haar is kritische discussie op de universiteit vaak niet welkom. ‘Een bekend voorbeeld is de paneldiscussie van Students for Palestine die in 2022 afgelast werd. Maar zelfs toen ik voor de studievereniging posters ophing voor een evenement over disability justice, werden die weggehaald.’
Die ervaringen vormen een patroon, concludeert ze: ‘Kennelijk mag ik hier op geen enkele manier zijn die ook maar een beetje politiek is.’
Ruimte nodig
De tent staat er niet voor een specifieke actiegroep, benadrukt Moritz, die namens DSP-SC in de universiteitsraad zit. De initiatiefnemers zijn betrokken bij verschillende studentengroepen en ook anderen zijn welkom om een evenement te organiseren bij de tent, vertelt ze.
‘Om samen uit te dragen dat we belangrijke thema’s hebben om over te praten, dat we ruimte nodig hebben voor discussie en dat we niet willen dat die steeds gecontroleerd, gekeurd en vertraagd wordt door de universiteit.’
Welke evenementen plaatsvinden en welke organisaties daarbij betrokken zijn, publiceren de studenten op de instagrampagina van de tent. De eerste dagen deden ze dat wel pas wanneer ze binnen waren, uit angst om te worden weggestuurd.
Aanvankelijk kon de actie inderdaad op weerstand van de beveiligers rekenen, die volgens Moritz vonden dat de actie ‘tegen de geest van de regels’ in ging. Na vier dagen is er van die weerstand echter weinig over. Vanwege de kou staat de tent na het weekend niet meer op het terras, maar binnen.
Buiten je bubbel
Dat dat mag, is het enige wat de beveiliger bij de receptie over de tent weet, laat hij desgevraagd weten. Na overleg met zijn manager voegt hij daaraan toe dat de actie ‘volledig buiten de universiteit om geregeld is’ en verwijst hij voor andere vragen naar de studenten bij de tent.
Daarmee lijkt de actie in ieder geval enig resultaat te boeken, vindt Moritz: de studenten wilden met hun tent immers de grenzen verleggen van wat is toegestaan op de campus. Maar het grotere doel is volgens haar om iedereen samen te brengen, buiten de bubbel van studie.
‘Deze plek is expliciet voor studenten om evenementen te organiseren die vrij toegankelijk zijn. Dat soort mogelijkheden willen we normaliseren op de campus. Niet alleen nu bij deze tent, maar ook in de toekomst.’