‘Een aantal van de teksten op de plaat gaat inderdaad over beroemd willen zijn en de levensstijl die de daarbij hoort’, vertelt Danny Nedelko via Zoom vanuit zijn huis in Bristol. Met zijn band Heavy Lungs maakt hij venijnige punk met noiserock-invloeden. Op hun meest recente plaat Caviar is een close up van zijn mond te zien, volgepropt met de zwarte steureitjes: een pervers beeld van overdaad en hedonisme. Op 31 januari staat Heavy Lungs op het Out of the Ordinary Festival in de Nobel.

‘Het overheersende thema van Caviar is een burn-out krijgen en het gevoel gefaald te hebben; een mislukking te zijn. Ikzelf, maar ook de drie andere bandleden hadden een burn-out. Nou ja, hadden. Ik zit er nog middenin.

‘We waren niet helemaal tevreden over hoe onze vorige plaat het deed en hadden op een enthousiastere respons gehoopt. Terugkijkend is dat album ook minder goed dan het nieuwe. Ja, ja, ik weet het, dat zegt elke band natuurlijk, maar op Caviar hebben we meer focus gevonden.

Huur betalen

‘Na het opnemen van All Gas No Brakes (2023) en de daaropvolgende tours waren we allemaal op. Daar kwam bij dat tijdens het schrijven en opnemen van de nieuwe nummers mijn relatie uitging en ik te maken had met de nasleep daarvan.

‘Financieel is het ook best lastig om rond te komen. We hebben allemaal een baan naast de band. Bassist James en ik staan achter de bar, een job die ook nog eens de nodige verleidingen met zich meebrengt. Gitarist Ollie en drummer George zijn schilders en decorateurs. Onze tours draaien niet met verlies, maar je reguliere inkomen loop je dan mis. Als we ergens spelen, kan ik niet achter de tap staan. De huur betalen blijft dan ook lastig. 

‘Toch is er niets toffers dan dat uur knallen op het podium. Optreden is magisch. Athene, Boekarest en Belgrado, allemaal plekken waar we recentelijk hebben gespeeld. Dan denk ik: what the fuck, wat gaaf.’

‘Het vervelende is dat dingen die niet goed gaan in mijn hoofd blijven rondtollen en mijn gedachten gaan overheersen. Ik ga me vergelijken met anderen: doe ik het wel goed genoeg? “Cushion the Blow” is een sarcastische steek naar mezelf en mijn ego, een zelfanalyse met de nodige zelfspot over mijn verwachtingen. Mezelf afzeiken in teksten is mijn favoriete hobby. 

‘Ik heb niet per se het verlangen om een rockster te zijn. Een nummer als “Mr. Famous” is natuurlijk enorm overdreven, maar willen we geen “grote” band zijn? Stiekem wel natuurlijk. Creatieve voldoening en erkenning krijgen voor je muziek is belangrijker. Beroemd worden is niet onze drive. Maar als het er ooit van komt, zeg ik er geen nee tegen.’

‘Ik had het idee voor de dwangbuis’, zegt Nedelko over de video van ‘Get Out’ waarin hij met samengebonden armen maniakaal door een soort knekelveld van etalagepoppen rent. ‘George vond een opslagplaats vol met afgedankte paspoppen. We kregen gelukkig toestemming van de eigenaar om er te filmen.

‘Het is een bizarre en spookachtige locatie. Uiteraard past de dwangbuis bij het thema van Caviar: gevangen zitten en willen ontsnappen van je dagelijkse uitdagingen en verantwoordelijkheden. Het liefst wil je ergens op een strand liggen dat ver van iedereen weg is.’

‘We zijn ontzettend close met onze stadsgenoten Idles. Toen ze dit nummer, waarin ze pal voor immigranten gaan staan, hadden opgenomen, stuurden ze het naar me toe. Ik zat op mijn kamer in Bristol te luisteren en moest huilen. Het was heel surreëel en ontroerend om een lied over jezelf te horen. 

‘De clip is geregisseerd door Lee Kiernan, een van de twee gitaristen van Idles. Ik liep een dag rond in Bristol en ben met bewoners met allerlei verschillende etnische achtergronden voor de camera gaan staan. We maken het oké-teken met onze vingers. Het is natuurlijk een positief gebaar: alles is in orde en samen krijgen we alles vlotjes voor elkaar.

‘We hadden toen nog geen idee dat white power cunts dat gebaar gebruiken om zich kenbaar te maken. Dat speelde toen nog niet echt. Het mag natuurlijk duidelijk zijn dat we daar niet voor staan. Niet dat we dat nog hoeven te benadrukken, denk ik.

Russische gruweldaden

‘Ik ben zelf een immigrant, opgegroeid in Oekraïne en op mijn vijftiende met mijn moeder naar Groot-Brittannië gekomen. Ze maakte die keuze vanwege de liefde. Mijn oom woonde al in Engeland. In 2013 gingen we bij hem op bezoek en hij introduceerde haar aan zijn beste vriend en de vonk sloeg over. Thuis in Kyiv zei mijn moeder: “Ik moet met je praten. We gaan verhuizen naar Engeland.” Ik dacht dat het een grapje was, maar dat bleek niet zo te zijn. 

‘Ik kijk met groot afgrijzen naar de Russische gruweldaden in Oekraïne. Het breekt mijn hart. Onlangs kreeg ik het nieuws dat mijn tante uit Odesa is gevlucht naar Duitsland. Dat is een zorg minder.’

Met ‘Danny Nedelko’ brak Idles door naar het grote publiek: de clip heeft meer dan vijf miljoen hits op YouTube. Baalt hij er niet van dat Heavy Lungs minder succes heeft?

Nedelko doet alsof hij zijn laptop dichtklapt. ‘Daar gaan we hoor, de altijd terugkerende Idles-vraag. Dit interview is nu afgelopen. Nee, het is fantastisch en juist heel inspirerend om te zien wat ze allemaal voor elkaar krijgen. We knallen zelf ook gewoon door. We hebben net een nieuw nummer opgenomen met de titel “Godkiller”, dat komt binnenkort uit. Je hoorde het hier als eerste.’

Out of the Ordinary Festival, met onder andere John Coffey, Heavy Lungs, The Klittens, Roufaida en Grote Geelstaart. Nobel en Scheltema, zaterdag 31 januari, € 39,90