Anna Sophie Lok (20, Nederlandse Taal en Cultuur & Filosofie)
Huis: Langebrug
Huur: € 474
Oppervlakte: 12 m²
Aantal bewoners: 3
Hoe ben je in deze kamer terechtgekomen?
‘Het was heel maf. Mijn moeder had op Marktplaats een betaalde advertentie geplaatst: “Jonge studente op zoek naar een kamer in Leiden of omgeving.” Daar heeft mijn huisbaas op gereageerd.
‘Ik had een bezichtiging en heb kort daarna het contract ondertekend. Dat ging heel snel. Ik heb ook niet hoeven hospiteren. Misschien vreemd voor mijn huisgenoten, want daarvoor waren er steeds hospiteeravonden. Ik heb wel het kleinste kamertje van het huis, maar ik heb ook geen grotere nodig.’
En je woont in een mooi historisch pand.
‘Laatst kwam hier zelfs een locatiescout langs voor een programma. Ze wilden een serie filmen over de Amsterdamse Wallen in de jaren vijftig. Maar Amsterdam is te modern daarvoor, dus ze wilden het in Leiden opnemen en daarvoor misschien mijn kamer gebruiken. Ze hebben foto’s gemaakt, maar sindsdien heb ik niks meer gehoord.’
Hoe kom je aan dat ouderwetse bed en bureau?
‘Ik heb bijna al mijn meubels van mijn opa en oma. Ik mocht het allemaal hebben en dat scheelt nogal qua kosten. Het was mijn oma’s bed tijdens haar studententijd in Groningen in de jaren zestig. Ik vind hem sfeervol en hij neemt niet veel ruimte in.
‘Het bureau stond vroeger bij mijn opa in de keuken. Het was waar de hulp at. Op de plek waar twee spijkers uitsteken, werden theedoeken opgehangen. Bij mij hangt er een klapperpistool. Die heb ik nog over van mijn examenstunt en gebruik ik als een soort fidget spinner.’
Je hebt veel boeken. Wat trekt je zo aan literatuur?
‘Literatuur is de perfecte mengvorm tussen kunst en kennis. Een roman is niet eenduidig. Wat je voorgeschoteld krijgt, is niet meteen wat je ziet in je hoofd. Hoe de wereld in zo’n roman eruitziet, zal voor iedereen verschillen. Dat is anders dan bij beeldende kunst: ieders interpretatie verschilt, maar hoe het eruitziet blijft hetzelfde.
‘Ik lees filosofische romans. Recent heb ik De Walging van Sartre gelezen. Dat was qua proza prachtig, maar ook inhoudelijk interessant. Meestal doe ik ongeveer een minuut over een bladzijde, maar nu heb ik over twintig bladzijden een uur gedaan, omdat het zo’n rijke en af en toe ingewikkelde tekst was.
‘Ik maak ook aantekeningen tijdens het lezen in de marges en ik onderstreep heel wat. Dan schrijf ik op wat ik denk dat het betekent en kom er soms later op terug. Als ik hetzelfde sentiment later in de roman terugvind, leg ik die verbinding weer en zeg ik: “Aha zie! Ik heb het goed voorspeld.” Dat maakt het lezen heel leuk en interactief. Ik denk ook dat je een tekst dan beter tot je neemt.’
Schrijf je zelf ook?
‘Daar ben ik het afgelopen jaar mee begonnen: gedichten, een kort verhaal, een paar toneelscènes. Samen met een studiegenoot werk ik aan het oprichten van een nieuwe stroming in het literaire landschap genaamd: De Dertigers. We heten zo omdat we nu nog niet gepubliceerd worden maar over een paar jaar wel en dat zal 2030 zijn. We pleiten voor meer absurdisme in de literatuur en de media, een soort contrabeweging van de autofictie die nu populair is.’