Volgens studentenpartij DSP-SC is het Haagse Spuigebouw niet goed toegankelijk voor mensen met een fysieke beperking. ‘Hoe kan het dat er geen braille en geen lijnen op de grond zijn voor studenten met een visuele beperking’, vroeg raadslid Elise Gosselin maandag tijdens de vergadering van de universiteitsraad.

‘Hun LU-Card laat hen ook slechts de lift tot de tweede verdieping gebruiken. Om naar andere verdiepingen te kunnen, heb je een pas nodig die alleen medewerkers hebben.

‘Het gebouw is totaal niet toegankelijk voor mensen met een beperking’, vervolgde Gosselin. ‘Ze moeten hulp vragen aan medewerkers om deuren te openen en toegang tot de liften te krijgen. Het is erg vervelend dat er vooraf geen check is gedaan door studenten. Hoe kunnen we dit zo snel mogelijk oplossen?’

‘Bij alle vastgoedprojecten moet worden gekeken naar fysieke toegankelijkheid’, antwoordde Timo Kos, vice-collegevoorzitter. ‘Dat is verplicht vanuit de wet. Wij maken gebruik van de internationale toegankelijkheidsstandaard IPS. Bij de oplevering van het Spuigebouw heeft onze eigen afdeling Veiligheid, Gezondheid en Milieu deze vereisten nagelopen.’

Kos vertelde dat uit deze check ook verbeterpunten naar voren zijn gekomen. ‘Een deel van de punten die jij nu noemt, is al opgelost, zoals de liften. Inmiddels kan iedereen die om welke reden dan ook niet met de trap omhoog kan naar de derde, vierde en vijfde verdieping zonder extra passen. Dat was inderdaad eerst niet goed ingesteld.’

Ook beloofde Kos studenten en medewerkers mee te willen nemen in de toets op toegankelijkheid. ‘We willen daar samen doorheen lopen en kijken waar er nog verbeterpunten zijn.’

Gosselin noemde ook dat mensen met een visuele beperking moeite hebben met navigeren in het Spuigebouw. ‘Er zijn geen tactische richtingslijnen op de vloer, mensen verplaatsen constant tafels en stoelen, dus veel van hen hebben problemen met lopen.’

Extra belasting

Kos benadrukte dat braille niet wettelijk verplicht is in het gebouw. ‘In geen van onze gebouwen is momenteel braille aanwezig. Het Spuigebouw heeft echter grote vloeroppervlakken, waardoor navigeren voor mensen met een visuele beperking extra uitdagend kan zijn. Daarom lijkt het me goed om samen met hen te bekijken of we braille hier alsnog moeten toepassen, en mogelijk ook in andere gebouwen. Niet alles zal per direct oplosbaar zijn, dat vergt enige tijd. We zijn sowieso nog met een hele lijst van verbeterpunten bezig in het hele gebouw voor alle gebruikers. Maar deze moeten wel met voorrang worden opgepakt.’

Op de vraag hoe het college in de toekomst wil voorkomen dat mensen met een beperking weer zelf aan de bel moeten trekken – ‘een extra mentale belasting’ – zei Kos: ‘We hebben met ons eigen bureau hier beleid op gemaakt, maar dat zou ik graag actualiseren en elke paar jaar willen evalueren om te blijven verbeteren. Toegankelijkheid staat altijd op de agenda van het ontwerpteam. Dat moet je inderdaad niet altijd doen met de mensen die er last van hebben als het niet goed gaat, dat hoort gewoon in je beleid te zitten. Maar dat herijken en evalueren lijkt me iets wat je juist doet met de mensen die er de meeste ervaring mee hebben.’