Nieuws
Het einde van #kunstgate: witte rokende mannen krijgen prominente plek
Het weggehaalde schilderij van de witte, rokende bestuurders komt in de receptiekamer van het Academiegebouw te hangen, mét toelichting. ‘Ik ga degenen die het van de muur trokken natuurlijk niet bedanken’, reageert kunstenaar Rein Dool, ‘maar het is geweldig dat ik dit nog mag meemaken’.
Lorenzo Gerritsen
dinsdag 13 juni 2023
Rein Dool: ‘Ik ga het zeker bewonderen, want ik heb het doek al 45 jaar niet gezien.’ Beeld Taco van der Eb

Met het besluit dat het college van bestuur dinsdag bekendmaakte, lijkt een eind te komen aan #kunstgate. Het schilderij dat in november prompt van de muur werd gehaald zorgde voor ophef die zelfs de Tweede Kamer en de Britse krant The Guardian bereikte.

Na die commotie organiseerde de universiteit een symposium waar een speciaal aangestelde schilderijcommissie adviseerde het kunstwerk op een prominentere plek te hangen met een goede, inhoudelijke toelichting.

De schilder Rein Dool (90) is in zijn nopjes met het besluit. ‘Meer mensen kunnen het nu bewonderen, hoe geweldig!’ zegt hij aan de telefoon. ‘Het is eigenlijk gênant hoe de oudste universiteit van Nederland met haar geschiedenis omgaat en dat mensen zo weinig gevoel hebben voor beeldende kunst. Nu hebben ze het tegenovergestelde bereikt!’

Alle grote kranten

De afgelopen periode was ‘een gekkenhuis’, legt Dool uit. ‘Ik ga ze natuurlijk niet bedanken dat ze het schilderij van de muur aftrokken, maar het was geweldig dat ik dit nog op mijn late leeftijd nog mag meemaken. Mijn werk heeft in alle grote Europese kranten gestaan inclusief grote foto. Ik werd gebeld vanuit New York dat mensen het werk wilden kopen.’

Van het symposium heeft hij zelf weinig meegekregen. Hij zat met griep thuis en moest het via een livestream volgen. ‘Dat was ontzettend slecht georganiseerd’, zegt hij. ‘De mensen van de commissie waren niet eens te zien op beeld en het geluid was nauwelijks hoorbaar.’

Wonderlijk

Over het opgevolgde advies van de commissie om een toelichting bij het schilderij te plaatsen, zegt hij: ‘Dat moet alleen een algemene tekst zijn, zoals wie er geportretteerd zijn. Het is juist zo mooi en wonderlijk aan beeldende kunst dat het bij iedereen andere gevoelens oproept. Ook emoties die ik als kunstenaar niet eens bedoelde.’

Wanneer het schilderij van de huidige vergaderzaal in het Academiegebouw naar de receptiekamer verhuist, is nog niet bekend. Maar Dool is zeker van plan om het ‘te bewonderen’, zegt hij. ‘Want ik heb het zelf al 45 jaar lang niet gezien.’