De faculteit Rechten heeft twee betaalde varianten voor promotieplaatsen: het reguliere traject van vier jaar en een constructie voor PhD-fellows, waarbij een promovendus meer onderwijs geeft in combinatie met het schrijven van een proefschrift. Een PhD-fellow is ingeschaald in schaal tien.
Alleen is er een subvariant van het fellowtraject ontstaan die voor problemen zorgt. Wanneer een nieuwe PhD-fellow al op een andere functie tijdelijk in dienst is aan de faculteit, is het niet meer mogelijk om deze persoon een opvolgend tijdelijk contract van zes jaar te geven. Er ontstaat dan namelijk het recht op een vast contract.
‘Om een volledig vast dienstverband te voorkomen, is de volgende praktijk ontstaan’, staat in het document Voorstel promovendi-aanstellingen van de HR-afdeling van de faculteit.
Omslachtig
De medewerker wordt voor zes jaar aangesteld als promovendus en ontvangt ter compensatie een bruto toelage die het verschil tussen de inschaling in de promovendischaal en schaal tien compenseert. De medewerker krijgt tegelijkertijd een contract voor 0,4 fte als docent, dat na een jaar gevolgd wordt door een vast contract voor 0,4 fte. Op deze manier volgt er geen voltijdsaanstelling na zes jaar.
In de praktijk gaat het nog wel eens fout in de uitvoering van deze omslachtige regeling. De toelage wordt op verschillende manieren gecompenseerd. Sommige PhD-fellows ontvangen een percentage van het brutoloon. Anderen ontvangen een vast bedrag gebaseerd op het verschil tussen het loon van een reguliere promovendus en schaal tien. Hierdoor ontstaan verschillen in de beloning van de fellows.
Verder moet de toelage handmatig aangepast worden, bij de jaarlijks periodieke verhoging én bij cao-verhogingen. Dit kost tijd en gaat vaak niet goed. Ook wordt de eindejaarsuitkering niet uitgekeerd over het bedrag van de toelage. HR moet dat uitrekenen en aan de betreffende medewerker een gratificatie betalen die hoger wordt belast, daarnaast is deze procedure gevoelig voor fouten. ‘Dit blijkt in de praktijk bovendien niet consequent voor alle PhD- fellows te zijn gebeurd.’
Dit alles zorgt voor onrust onder PhD-fellows die de regelingen kennen. Er is echter ook een groep fellows die onbekend is met de problemen en ‘daardoor onzorgvuldig wordt behandeld’.
In het stuk komt HR met oplossingen voor de rommelige afhandeling en de ongelijkheid. Alle zittende PhD-fellows met een promovenduscontract gaan naar schaal tien. ‘Hiermee worden alle handmatige en daarmee foutgevoelige mutaties voorkomen.’
Maatwerk
De fix voor het aannemen van een fellow die al een betaalde baan heeft aan de faculteit, met uitzondering van een job als student-assistent, is ingewikkelder. HR zegt dat voor deze situatie per geval een maatwerk-oplossing moet komen. In het stuk staat dat er voor deze groep ‘bijvoorbeeld sprake zou kunnen zijn van herplaatsing zes maanden voor afloop van het promotietraject’. Meer informatie over het maatwerk ontbreekt.
De faculteitsraad heeft scherpe kritiek op het voorstel. ‘De opmerking in het voorstel over herplaatsing valt zomaar uit de lucht en ik word er zenuwachtig van’, zei Lotte Baas van de Progressieve Partij, die zelf ook fellow is. ‘Iemand in de laatste zes maanden van een promotietraject herplaatsen, lijkt me niet ideaal.’
Ook vond ze de verwijzing naar maatwerk nog veel te vaag. ‘Het moet heel duidelijk zijn waar je recht op hebt.’
Het ‘stoorde’ Baas dat er in het stuk niemand echt verantwoordelijkheid neemt voor de ontstane problemen. ‘Het lijkt alsof deze aanstellingsvorm uit de lucht is komen vallen.’
Er is ‘onrust’ onder de PhD’ers over de plannen, aldus Baas. ‘Dat is een understatement. Ik ben zelf anderhalve maand van mijn aanstelling bezig geweest om alle problemen op te lossen die deze constructie met zich meebracht. Bij veel fellows leeft het idee dat je een zeurpiet wordt gevonden als je over de problemen begint.’
Frustraties
Het irriteerde Baas dat het stuk is geschreven zonder eerst met de fellows te spreken ‘om te kunnen vaststellen waar de frustraties precies zitten en hoe we die moeten oplossen’.
Ook Kirsten van der Tol (PP) vond het ‘heel jammer dat de doelgroep niet van tevoren is meegenomen. Het leidt tot veel emotie, en dat had voorkomen kunnen worden.’
‘We hebben heel veel met elkaar gesproken maar misschien niet concreet over dit document’, erkende Gertia Knorr, hoofd HR van de faculteit. ‘Maar dit is pas een eerste aanzet. We gaan zeker nog het gesprek aan met de fellows over het voorstel.’
Knorr legde ook uit dat de plannen in nauwe samenwerking met de graduate school, waar alle promovendi onder vallen, tot stand waren gekomen. ‘Helaas kon het hoofd van de graduate school hier vanwege een kleine calamiteit niet bij zijn’, aldus decaan Suzan Stoter. ‘Zij heeft overzicht over wat er allemaal speelt.’