‘Ik kon volledig integreren en meedoen’

Chicca Carvelli (53) komt uit Italië en woont in Oegstgeest. ‘Ik dacht dat het hier supermodern was.’

‘Ik ben in 1996 voor het eerst naar Nederland gekomen om vrienden te bezoeken, terwijl ik in Italië communicatiewetenschappen studeerde. Toen ik mijn huidige man leerde kennen, vestigde ik me in 1999 hier definitief. 

‘Ik wilde een jaar Dutch Studies doen om de taal te leren, om daarna verder te gaan met communicatiewetenschappen in Utrecht. Maar ik bleef bij Dutch Studies en heb ook nog een master gedaan, met kunstgeschiedenis als specialisatie. 

‘De studie heeft me veel gebracht: ik heb erdoor mijn leven kunnen opbouwen op een manier die gelijkwaardig is aan die van een autochtone Nederlander. Omdat ik de taal goed beheers, kan ik de kranten lezen, weet ik hoe het belastingsysteem, de zorg en verzekeringen werken. Ik kon hier volledig integreren en meedoen.

‘Ook schrijf ik vloeiend Nederlands. Ik spreek nog steeds met een accent, maar ik kan ermee werken. Met mijn dochter praat ik Italiaans, met mijn man Nederlands.

‘Na mijn studie heb ik eerst als vrijwilliger lesgegeven aan buitenlanders over de Nederlandse taal, cultuur en maatschappij. Dat deed ik onder meer op mbo’s. De mensen die ik lesgaf waren vaak probleemjongeren die waren getraumatiseerd. Tot de geboorte van mijn dochter werkte ik als tolk en vertaalster, voor bijvoorbeeld musea en de Kamer van Koophandel. Later heb ik een opleiding gevolgd tot hbo-verpleegkundige, aangevuld met post-hbo-opleidingen. Ik begeleid mensen met zware problemen en geef therapie. Ik zit erover te denken om door te studeren tot verpleegkundig specialist.

Molens en drugs

‘Voordat ik hier kwam, had ik het beeld van klompen, molens en tulpen. Ik dacht ook dat het hier supermodern was: drugs waren getolereerd, dat was uitzonderlijk. Maar toen ik een tijdje in Katwijk woonde, schrok ik: op zondag mag je niet eens naar de winkel, daar moest ik wel even aan wennen. Ik ben in Italië heel vrij opgevoed.

‘Ik heb ook gewoond in Amsterdam, Den Haag en Leiden, voordat ik in Oegstgeest ging wonen. Die steden zijn een enorm contrast met Katwijk. Ik woon hier nu een kleine dertig jaar en heb de Nederlandse cultuur internationaler zien worden. In mijn ogen is er een soort mix ontstaan van allerlei culturen.

‘Ik ben er trots op dat ik hier woon. Nederland heeft mij een kans gegeven en ik vraag me af of er andere landen zijn die ook zulke mogelijkheden bieden. Toch weet ik niet of ik hier de rest van mijn leven wil blijven, vooral vanwege het weer. Ik zou met mijn pensioen wel in een warmer, zonniger land willen wonen: Portugal of ergens in Zuid-Amerika, of zo.’

‘Ik dacht: wat doen deze gekke mensen?’

Will Hoyer (35) komt uit de Verenigde Staten en woont in Den Haag. ‘Ik hou van Hollandse directheid. In Amerika is iedereen zo nep aardig en beleefd.’

‘Mijn grootouders zijn Nederlands, maar zijn decennia geleden naar de VS verhuisd. Ze spraken altijd Nederlands met elkaar, in tegenstelling tot de rest van mijn familie. Ik ben in Michigan geboren, heb in Chicago een theateropleiding gedaan en heb daarna in New York gewoond waar ik stand-up comedian was en acteur in korte films.

‘Uiteindelijk had ik drie banen: ober, comedian en yogadocent. Die raakte ik allemaal kwijt door de pandemie, waardoor ik ineens heel veel tijd had. Ik dacht: ik heb Nederlandse wortels, ik ga op zoek naar een opleiding Nederlands. Maar in de VS waren de mogelijkheden beperkt, en zodoende kwam ik uit op Dutch Studies in Leiden.

‘Ik verhuisde hierheen en begon in 2021. Ik vond Leiden heel mooi en maakte mooie plaatjes voor Instagram. Maar ik vond het ook een slaperig stadje, dus ik was in de weekenden vooral op stap in Amsterdam of Den Haag. 

Fietsen zonder helm

‘De eerste zes maanden durfde ik hier niet te fietsen. In Chicago draagt iedereen een helm op de fiets, hier bijna niemand. Ik dacht: wat doen deze gekke mensen? Maar ja, ik wilde niet op een toerist lijken, dus ik zette ook geen helm op. Inmiddels ben ik heel goed in fietsen.
‘Ik heb de bachelor in drie jaar afgerond en vond het een heerlijke studie. Het was heel goed voor mijn taal en ik heb nog steeds een heel goede band met mijn docenten. Veel studiegenoten zijn Chinees, ook zij spraken fantastisch Nederlands aan het eind van de opleiding. Voor hen zal dat ongetwijfeld nog moeilijker zijn geweest, aangezien het zo ver van hun taal af staat.

‘Ik heb ook veel geleerd over de geschiedenis en cultuur, van de hunebedden tot de Tweede Wereldoorlog. Het hoogtepunt van de Nederlandse cultuur? Het enorme aantal fietsen hier: heel bijzonder.

‘Nederlanders zijn heel direct. Als ik nog steeds comedian was, had ik daar zeker grappen over gemaakt. In Amerika is iedereen zo nep aardig en beleefd. Maar ik vind die directheid wel fijn. Mijn vriend zegt ook wat hij denkt, dus ik hoef niet te gokken wat hij bedoelt, haha! Ik ben zelf ook directer geworden.

Expats

‘Ik ervaar dat mensen steeds minder geduld hebben met de regering en met thema’s als migratie. Kijk naar het geweld na de uit de hand gelopen demonstraties. Maar het komt niet in de buurt van de VS, waar iedereen constant boos is op elkaar. Al snap ik ook dat mensen bang zijn voor het verlies van hun cultuur wanneer er vluchtelingen uit alle windstreken hiernaartoe komen. Nederland is een klein landje.

‘Ik vind het jammer dat hier zo veel expats wonen die geen woord Nederlands spreken. Zij zouden daar meer in moeten investeren. Alle overheidscommunicatie is in het Nederlands! Ik zou het eng vinden om hier te wonen zonder dat te kunnen begrijpen. 

‘Naar Amerika wil ik zeker niet terug, gezien de politieke situatie. Mijn ouders, broer en zus wonen er nog. Ik ga dit of volgend jaar ook trouwen met mijn vriend, dus ik wil lekker hier blijven. En ik wil graag een baan waarbij ik de hele dag Nederlands kan praten.

‘Ik volg nu een master Engelse literatuur in Leiden en geef zeven yogalessen per week. Daarna hoop ik een PhD-onderzoek te gaan doen, naar Engelse toneelstukken uit de zeventiende eeuw.’

‘Alle medestudenten hebben hun eigen verhaal’

Dan Hou (34) komt uit China en woont in Leiden. ‘Nederlanders vinden het hier bureaucratisch, ik vind het juist efficiënt.’

‘Andere talen en culturen zijn altijd een passie van mij geweest. In China studeerde ik Arabisch, en toen ik hierheen kwam voor mijn toenmalige vriend, deed ik in Leiden de premaster Midden-Oostenstudies. Maar dat beviel niet. Toen dacht ik: waarom niet Nederlands? 
‘In 2015 begon ik aan Dutch Studies. Ik vond de studie heel leuk en gezellig. Ik hield echt van mijn docenten. Al je medestudenten, die uit heel de wereld komen, hebben ieder hun eigen verhaal. Iedereen was superlief.

‘Mijn favoriete onderwerpen hadden te maken met cultuurhistorie. Ik weet nog dat ik een opdracht deed over hofjes in Nederlandse steden, een mooie manier om de geschiedenis en de sociale welvaart beter te leren kennen. 

‘Ik heb veel tijd doorgebracht in het Lipsius, niet alleen voor werkgroepen maar ook met mijn taalmaatje, een Nederlandse student die Chinees studeerde. Zo konden we elkaar helpen de taal te leren. Ik volgde ook graag dans­lessen in het toenmalige LAK-theater, zoals jazz, burlesque en hiphop.

Panenkoeken eten

‘Voordat ik hierheen kwam, dacht ik bij Nederland aan het homohuwelijk, wiet en vrijheid. Eenmaal aangekomen werd dat beeld redelijk bevestigd. Ik hou ook van de Nederlandse directheid, dat maakt communicatie een stuk makkelijker.

‘Toen ik in 2019 klaar was met Dutch Studies, besloot ik om hier te blijven wonen. Ik vond het niet logisch om naar China of een ander land te verhuizen nu ik Nederlands had gestudeerd. Ik ben gaan werken als accountmanager in een meubelzaak in Noordwijkerhout. 

‘Ik spreek af en toe Nederlands, maar mijn huidige vriend is Servisch dus met hem spreek ik Engels. En ook met mijn collega’s die wel Nederlander zijn, praat ik Engels.

‘De Nederlandse cultuur zou ik omschrijven als een heel levendige maatschappij. Mensen zijn betrokken bij wat er gebeurt in de samenleving én in hun eigen buurt. Het eten vind ik wel wat saai, dus ik ga niet vaak naar Nederlandse restaurants. Soms voor een pannenkoek, maar ik eet liever pittige, internationale en Aziatische gerechten.

‘Nederlanders vinden het hier bureaucratisch, maar ik vind het juist best efficiënt, vergeleken met bijvoorbeeld Spanje of Frankrijk. Ik ben heel blij en dankbaar dat ik hier woon.’