Nieuws
Raad stemt vice-rectoren definitief weg
De universiteitsraad heeft definitief nee gezegd tegen de komst van twee vice-rectoren. Een deel van raad wil wel meedenken over een betere ondersteuning van het bestuur. ‘We zien niet hoe dit gaat functioneren.’
Vincent Bongers
donderdag 29 oktober 2026
Still uit de film 'Playtime' van Jacques Tati uit 1967

Het college van bestuur wil twee vice-rectoren om hen te ondersteunen bij complexe dossiers. De raad stemde daar maandag definitief niet mee in, bleek tijdens een chaotische raadsvergadering in het Academiegebouw. Buiten was een lawaaidemonstratie van pro-Palestina-activisten die de discussie moeilijk maakte en binnen frustreerde raadslid Jason Hart van de Partij tegen de Student keer op keer de bijeenkomst (zie kader).

Tijdens de vergadering van twee weken geleden werd al duidelijk dat de raad de vice-rectoren niet zag zitten. Collegevoorzitter Luc Sels probeerde maandag de partijen nu alsnog over te halen.

De extra ondersteuning was voor de hele organisatie van ‘groot belang’, niet alleen voor het bestuur, aldus Sels. ‘Het gaat niet om de drie collegeleden aan deze kant van de tafel. We hebben voldoende academische capaciteit nodig voor de toekomst van deze universiteit en daar is het ons om te doen.’

Snel dossiers afhandelen

Hij somde vervolgens een aantal interne en externe uitdagingen op. ‘Het gaat om een stapeling van heel belangrijke dossiers zoals de herziening van de bekostigingssystematiek, het schrijven van een nieuw strategisch plan, de uitvoering van de Wet internationalisering in balans en de doorontwikkeling van het samenwerkingsverband met TU Delft en Erasmus Rotterdam.’

Tegelijkertijd is ‘de bestuurlijke capaciteit van de universiteit gekrompen door het voortijdige vertrek van vice-rector Erwin Muller naar de Raad van State’. Met hulp van de vice-rectoren kan de stapel dossiers ‘sneller worden afgehandeld’.

‘We zien gewoon niet hoe deze constructie in de praktijk goed gaat functioneren’

Muller was gericht op organisatieontwikkeling. De rol van de twee vice-rectoren is heel anders. ‘Zij bereiden in opdracht van het college dossiers voor, zodat we meer snelheid kunnen maken. De decanen zijn voorstander van dit model.’

Sels vroeg de raad om ‘vertrouwen in het college om de ruimte te krijgen ons optimaal te organiseren’. En dat het toevoegen van twee parttime vice-rectoren, kosten 150.000 euro per jaar, de beste oplossing was om de vele vraagstukken aan te pakken. ‘We hopen dat de raad haar standpunt dan ook herziet.’

De raad zag dat ondanks Sels pleidooi niet zitten. ‘We zijn tegen het voorstel, maar dat heeft niets te maken met vertrouwen’, reageerde Johan Verweij van personeelspartij FNV. ‘Je moet ook ergens nee tegen kunnen zeggen.’

‘Het gaat inderdaad niet om vertrouwen maar of dit de beste keuze is om het probleem op te lossen’, aldus Patrick Klaassen van personeelspartij UB. ‘En dat is niet het geval.’

Onvoldoende uitgewerkt

Een meerderheid in de raad vindt namelijk dat de functieomschrijvingen onvoldoende zijn uitgewerkt en is van mening dat veel taken al door directies en expertisecentra kunnen worden uitgevoerd. ‘Daar zit al heel veel kennis om de dossiers aan te pakken.’
De zorg is verder dat de vice-rectoren een extra bestuurlijke laag toevoegen. Dit kan leiden tot onduidelijkheid over verantwoordelijkheden en een grotere kans op misverstanden.

Ook twijfelt de raad over de effectiviteit van de nieuwe functies. De vice-rectoren hebben wel verantwoordelijkheden maar geen eigen bevoegdheden of budgetverantwoordelijkheid. Daardoor blijft hun daadkracht onduidelijk. ‘We zien gewoon niet hoe deze constructie in de praktijk goed gaat functioneren’, zei Elise Gosselin van studentenpartij DSP-SC. ‘De rol van de vice-rectoren in de universitaire hiërarchie kan op termijn juist tot problemen leiden.’

Sanne Wille van studentenpartij PBMS zag nog wel ruimte om samen met het college te werken aan het verlichten van de werkdruk van het bestuur. ‘Misschien kunnen we daar nog samen uitkomen.’ Uiteindelijk stemde een groot deel van de raad tegen de komst van de vice-rectoren. 

‘Voorzitter, zet hem eruit!’

De universiteitsraadsvergadering in de Faculty Club in het Academiegebouw verliep chaotisch. Buiten het gebouw scandeerden pro-Palestina activisten leuzen en ramden ze met deksels op pannen. De raad was er niet in geslaagd om een zaal met microfoons te reserveren waardoor discussies voor raads- en collegeleden moeilijk te volgen waren. Voor de publieke tribune was dat al helemaal ondoenlijk.

Daarnaast had Jason Hart van de Partij tegen de Student besloten om de vergadering te verstieren. Bij aanvang waren de verstorende acties van Hart, die een slecht zittend pak met verfomfaaide das, een zonnebril en een rode pet met daarop de naam van zijn partij droeg, nog te tolereren door de raad. Toen het college van bestuur binnenliep, schoot Hart in de houding en begon het Wilhelmus te zingen.

Vervolgens zette hij een tandje bij en liep naar het raam en riep tegen de demonstranten: ‘We sturen de ME op jullie af. Jullie ondermijnen de academische vrijheid.’

Universiteitsraadsvoorzitter Linda Rijneveld sommeerde hem rustig te blijven en weer te gaan zitten: ‘Jason, nu is het genoeg.’

Hart bleef zich clownesk gedragen, tot grote ergernis van het college en mederaadsleden. Rijneveld gaf Hart een aantal keer een waarschuwing. Hij bleef echter storend gedrag vertonen, schreeuwde onder meer door de betogen van anderen heen.

Theater maken

Symen de Lange van studentenpartij LSP vroeg als eerste aan Rijneveld om Hart in toom te houden of hem er anders uit te gooien. Na de zoveelste provocatie zei raadslid Friso Croon Boucher van ONS tegen de voorzitter: ‘Linda, zet hem er gewoon uit.’ De Lange viel hem bij: ‘We kunnen geen constructief gesprek voeren als iemand de hele tijd theater aan het maken is.’

Hart kreeg vervolgens inderdaad van Rijneveld te horen dat hij moest vertrekken. Hij bleef echter zitten. ‘Ik ga Ferd Grapperhaus bellen’, zei hij over de voorzitter van de Raad van Toezicht. ‘Ga gewoon weg’, reageerde Croon Boucher. ‘Anders halen we de beveiliging erbij.’

De vergadering werd geschorst om een plan te bedenken om Hart te verwijderen. Een beveiliger slaagde er niet in om hem zover te krijgen om te vertrekken. Hem door de beveiliging fysiek uit het gebouw te laten gooien, zou lastig zijn. Wellicht was politie-inzet nodig.

Uiteindelijk verhuisde de vergadering naar het Bestuursbureau aan de andere kant van het Rapenburg en Hart werd daar door beveiligers de toegang tot dat gebouw ontzegd, waardoor de discussie in alle rust kon worden afgerond.