Je zit in het studenten-transplantatieteam Caerus. Hoe ziet jullie werkdag eruit?
‘We draaien 24-uurs bereikbaarheidsdiensten, altijd met z’n drieën tegelijk. Twee van ons gaan naar een ander ziekenhuis voor een uitnameprocedure, en één iemand is in het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC) als daar een nier binnenkomt.
‘Het begint met de overdracht van de diensttelefoon. Daarna mag je gewoon naar huis, maar je moet wel binnen een half uur weer in het ziekenhuis kunnen zijn. Bij een transplantie hoor je welke organen er worden uitgenomen en of er bijvoorbeeld internationale teams betrokken zijn. Vervolgens spreek je met je collega af hoe laat je in Leiden bent om de benodigde spullen op te halen.

‘Je rijdt dan samen naar het ziekenhuis waar de uitnameprocedure plaatsvindt. We nemen speciale bakken mee waar de nieren in gaan en onze perfusiemachines. Die pompen een speciale vloeistof met voedingsstoffen rond waardoor de nieren buiten het lichaam langere tijd in goede conditie kunnen blijven.’

En als jullie aankomen?
‘Dan is het vaak even wachten, omdat de nieren als laatste organen worden uitgenomen. Vervolgens instrueren de chirurgen hoe de nieren moeten worden aangesloten op de machines. Wij houden ook in de gaten of de flow en de parameters goed zijn. Zo’n nier “schrikt” namelijk als hij uit het lichaam wordt gehaald. Vaak vallen de vaten dan dicht, omdat er ineens geen bloed meer doorheen stroomt en omdat ze na uitname meteen in een ijsbad worden gelegd. Het duurt vaak dus even voordat de perfusie gaat lopen. Wij kijken hoe de nieren reageren, of de flow op gang komt, de weerstand goed is en of de temperatuur in orde is.

‘Daarna gaan ze mee met speciaal vervoer naar het ziekenhuis waar de transplantatie wordt voortgezet, en zit ons werk erop. Ondertussen is er dus iemand in Leiden, in het geval dat daar een orgaan binnenkomt. Dat moet opnieuw worden geïnspecteerd, en sta je steriel aan tafel te assisteren bij de beoordeling.’

Wat vind je het mooiste aan je werk?
‘Het is een enorm innovatief vakgebied. Er gaat geen jaar voorbij waarin dit werk hetzelfde is. Die constante vernieuwingen maak je van dichtbij mee. 

‘Sindskort doet Leiden bijvoorbeeld robotgeleide levende levertransplantaties. Ik ben daarbij geweest, met chirurgen van over de hele wereld die dat hier voor het eerst kwamen doen. Het is misschien moeilijk om daar een voorstelling bij te maken, maar het is alsof de Johan Cruijff van de robotchirurgie speciaal hierheen komt om deze operatie uit te voeren.

‘Daarnaast vind ik het heel leuk dat je een eigen taak hebt in het hele transplantatieproces. Met een groep ambitieuze studenten ben je echt iets belangrijks aan het doen.

‘De diensten moeten worden gevuld, ook tijdens een feestjes, kerst of oud en nieuw. Maar zo word je wel een heel hecht team.
‘Bovendien is het ook voor de donor en de nabestaanden mooi. Op deze manier kunnen ze na overlijden, wat natuurlijk heel triest is, toch nog iets betekenen voor anderen. Het is echt heel mooie zorg.’