Waar komt je passie voor het verzamelen van antiek vandaan?
‘Deels vanuit mijn studie kunstgeschiedenis. Het merendeel van mijn spullen komt uit de negentiende eeuw. Er zit veel handwerk in dat soort voorwerpen, dat zie je echt. Daarnaast vind ik het leuk dat alles wat je koopt, lang meegaat. Bij de IKEA gaat iets best snel kapot.
‘Ik heb een groot deel gratis gekregen, bijvoorbeeld van een veilinghuis. Voor sommige spullen was al betaald, maar werd dan nooit opgehaald dus toen ik kon het meenemen.’
Hoe kwam je überhaupt bij zo’n veilinghuis terecht?
‘Toen ik met mijn vorige studie aan de Amsterdam Fashion Academy stopte, ging ik zestig uur in de week werken in een restaurant in Oegstgeest. Ik had een ruim salaris. In plaats van dat uit te geven aan allemaal stomme dingen, ging ik kijken naar wat ik écht leuk vond. Toen heb ik voor het eerst twee werken gekocht: een olieverfportret en een ets van Salvador Dalí. Die heb ik tegelijkertijd gekocht met die opgezette fazant. Toen ik daar ’s ochtends mee over straat liep, kreeg ik wel wat scheve blikken.
‘Ik ga nog steeds eens in de zoveel tijd, als daar natuurlijk financieel ruimte voor is, naar het veilinghuis om te kijken wat er is. Maar veel spullen komen ook van Marktplaats hoor.’
Wat is je meest memorabele aankoop?
‘Het olieverfwerk dat tegenover mijn bed staat. Die komt uit eind achttiende eeuw en is van de Britse kunstschilder genaamd Edward Armitage.’
Leidt al die kunst in je kamer niet af?
‘Ik studeer hier sowieso nooit. In mijn eerste jaar had ik sowieso geen bureau. Dat heb ik inmiddels wel, alleen nog geen stoel. Dit heet eigenlijk een klapsecretaire en is afkomstig van de Zeeuwse Renaissance. Aan de buitenkant is het een kastje, maar als ik de voorkant openklap, wordt het een bureau. Studeren doe ik nog steeds, in de UB. Of hier thuis studeren we boven met z’n allen in de fusie.’
Hoe reageren bezoekers die hier voor de eerste keer binnenkomen?
‘We hebben net een nieuwe huisgenoot ingestemd. Die kwam laatst verhuizen en heeft toevallig wél een volledig gemeubileerde kamer van de IKEA, haha, heel leuk ingericht hoor. Hij wilde graag mijn kamer aan zijn ouders laten zien. Ze waren er allemaal zo van onder de indruk dat ze het de “kasteelkamer” of “museumkamer” noemden.’
‘Zelf zou ik het niet per se zo omschrijven. De grap is wel dat ‘museum’ geen beschermde term is. Dus ik zou het zo mogen noemen. Maar zolang er nog een bed staat, doe ik dat niet.’