Je gaat een literair tijdschrift opzetten?
‘Dat hebben we al. Strak 1 en 2 verschenen in mei en december van verleden jaar, en zes juni – pardon, zes juli, met de L van lul – is de releaseparty van nummer drie in de Rotown in Rotterdam.’
Maar er zijn toch al heel veel literaire bladen in Nederland?
‘Ja, maar die zijn vaak heel belegen blaadjes voor pijprokende mannen van middelbare leeftijd die geen seks meer hebben. Nou zijn er heel veel van zulke mannen, dus het is goed dat die bladen bestaan, maar er zit bijna niets nieuws en spannends tussen. Dat zijn wij wel; wij zijn er juist voor meisjes en jongens van 23 die heel veel seks hebben.’
Wat staat erin dan?
‘Gedichten en korte verhalen, want zo dik is ‘ie niet. Rien Vroegindeweij, een Rotterdamse dichter. Willem Claassen, die recent debuteerde bij de Bezige Bij. Theo Westerlo die vroeger bij Rembo en Rembo zat, en we hebben zogeheten stiefgedichten van de Belgische dichter Geert Simonis, want we zijn ook mad internationaal. Er valt een hoop moois te beleven.’
In de media is veel aandacht voor jullie financieringsmodel…
‘Mijn vriendin en ik verkopen ons lichaam op voordekunst.nl, een crowdfunding-site. Zo’n blad maken is leuk, maar je verdient er geen reet mee, en de drukker wil wel betaald worden. Je kunt delen van ons lichaam kopen, en een Rotterdamse kunstfotograaf maakt daar dan een foto van die als advertentie in de Strak komt. Je kan een vinger kopen voor 25 euro, en daar dan Mare op laten zetten bijvoorbeeld. Handen, armen, borsten, of mijn erecte penis zijn ook beschikbaar. Die laatste kost vierduizend euro, dus daar moet je wel wat voor opzij hebben gezet.’
Hoe breng je die tekst aan? Met een tatoeëernaald?
Met pen. Voor vierduizend euro ga ik niet met jullie naam op mijn lul rondlopen voor de rest van mijn leven. Op mijn voorhoofd zou ik nog erger vinden, trouwens.’
Je hebt meer dan twee miljoen Borre-boekjes omgezet. Dan zwem je toch in het geld?
‘Jij denkt een multi-miljonair aan de lijn te hebben? Haha. Zonder al te veel over de financiële constructie te willen zeggen: dat gaat niet via het standaard contract voor schrijvers, waarbij ze tien procent van de waarde krijgen. Het zou fijn zijn als we via deze aanpak wat geld voor het blad kunnen ophalen.’
En de studie Nederlands?
‘Ik ben bezig met mijn scriptie, maar tussen het geweld van de Borre-deadlines, het maken van het tijdschrift en het hoereren van mijn lichaam is dat meer een hobby geworden. Maar nu hangt de langstudeerboete boven mijn hoofd, dus het moet er toch maar eens van komen.’
Ook adverteren? Dat kan hier.