‘Keith Richards is mijn held’ Riccardo Sietsma (20), tweedejaars geschiedenis
DOOR SANNE RAVENSBERGENGulzigheid: ‘Voor Nederlandse begrippen eet ik veel. Ik heb een Italiaanse moeder en wij eten thuis een bord pasta als voorgerecht. Soms ook nog wel een tweede. Daarna komt een hoofdgerecht met veel vlees, dat kunnen wel zes gehaktballen zijn. En dan nog fruit, vla of pudding. Nu ik op kamers woon eet ik nog steeds iedere dag pasta als voorgerecht. Mijn huisgenoot moest er eerst wel een beetje aan wennen, maar nu eet hij gewoon mee.’
Woede: ‘Behalve de eetlust heb ik ook het Italiaanse temperament. Ik word vrij snel boos. Het is nu wel stukken minder dan een paar jaar geleden, want toen ging ik om de kleinste dingen door het lint. Vorig seizoen ging ik tijdens een voetbalwedstrijd nog tegen een teamgenoot tekeer, omdat hij niet stond op te letten en de tegenstander er vandoor ging met de bal. ‘Als ik boos of verdrietig ben dan zet ik muziek van The Rolling Stones aan en speel ik mee op mijn basgitaar. Ik ben een grote fan. Als ik die muziek hoor, dan gaat het goed met mij. Na twee of drie nummers vloeit alles van me af. Ik ontdekte The Stones toen ik een jaar of acht was. Ik weet niet wat het was, maar er was een soort klik. Ik vond het meteen helemaal te gek.’
Onkuis: ‘Mijn vriendin kan de muziek van The Stones waarderen, maar ze is geen fan. Dat vind ik niet erg. Ik heb haar een half jaar lang versierd. Eerst ben ik haar beste vriend geworden. Na een halfjaar kwam het pas van beide kanten en werd het iets. Ik heb wel geduld gehad, ja. Als ik geen vriendin heb ben ik redelijk kuis. Ik ben niet van het wham bam, thank you ma’ am. One night stands vind ik niks. Ze moet wel om me geven.’
Nijd: ‘Ik ben een keer jaloers geweest. Mijn vriendin en ik hadden toen nog niks, maar ik vond haar al wel leuk. We waren op SSR en ik dacht dat zij haar nummer gaf aan een andere jongen. Mijn broertje was er ook en hij maakt een opmerking. Toen werd ik zo boos dat ik hem een knal verkocht. Hij heft het mij vergeven. We zijn broers. Broers vergeven elkaar sneller dan vrienden.’
Hoogmoed: ‘Mijn voetbalteam is dit seizoen nog ongeslagen. We hebben nog geen wedstrijd verloren. Onbewust leidt dat tot hoogmoed. Als we het veld oplopen dan weten we al dat het ons wel gaat lukken. Dat is niet erg, maar het wordt nu wel tijd voor een goede tegenstander. En als we dan weer winnen, dan is die hoogmoed ook echt terecht.’
Traagheid: ‘Ik loop al maanden met het idee om mijn platenspeler van thuis hier neer te zetten. En ik wil ook nog een muurschildering maken van The Stones, maar dat is allebei nog steeds niet gebeurd. Omdat ik dan toch minder tijd heb dan gedacht. Of gewoon omdat ik het totaal vergeet. Die afwas op mijn bureau staat er ook al sinds vorige week donderdag.’
Hebzucht: ‘Ik ben tevreden met de dingen die ik heb. Het zou fijn zijn als de platenspeler hier staat, maar muziek luisteren op mijn iPod gaat ook prima. Ik wil maar heel zelden iets echt graag hebben. Zoals deze ring met het Stones-logo erop. Die uitgestoken tong hebben ze volgens mij in ’72 bedacht en is afgeleid van een Hindoeïstische godin. Als ik zelf speel dan steek ik niet mijn tong uit, zoals Mick Jagger dat soms doet. Keith Richards, de gitarist, is mijn held en als ik speel maak ik dezelfde bewegingen als hij doet. Mijn kapsel is ook van hem afgeleid.’
