De studiefinanciering kan beter afgeschaft worden. De naam is al bedrieglijk, want je kunt je studie er helemaal niet mee financieren. De enige kamer die je van een uitwonende beurs kunt huren is een kamer waar je de krant opgevouwen moet lezen. Bedenk daarenboven dat een student per jaar ongeveer evenveel collegegeld betaalt als hij studiefooi ontvangt. Schaf beiden af, dan kunnen de mensen van de IBG ook iets nuttigs gaan doen. Zomaar een idee.
Studenten moeten dus op een andere manier in hun onderhoud voorzien en veel studenten hebben daarom een bijbaan. Deze week las ik een betoog tegen werkende studenten; bijbaantjes zouden studenten alleen maar van hun studie houden.
In mijn studententijd was ik een blauwe maandag taxichauffeur in Den Haag. Op een zondagavond stapte een knappe vrouw van begin twintig in. In gebrekkig Nederlands zei ze dat ze naar de Put Hun straat wilde. Ze liet me een SMS op haar telefoon zien: ’20:30 Piet Hein straat 32’. Ik knikte: de Put Hun straat, dat was niet ver.
Ruim een uur later belde de centrale dat ik iemand moest ophalen in de Piet Hein straat. Het bleek inderdaad dezelfde vrouw. Ze liet me weer een SMS op haar telefoon zien: ’22:00 Edisonstraat 66c’. Nadat ik haar had afgezet schreef ik de rit in het taxiboek. De vrouw kwam terug en klopte op mijn raam; ze kon 66c niet vinden. Ik liep met haar mee, wees haar de bovenste bel en drukte hem voor haar in. Ik schrok toen er direct een stem uit de luidspreker klonk:
‘Ja?’
‘Goedenavond’ zei ik, ‘Er is een mevrouw voor u aan de deur.’
‘Is ze blond?’
Ik keek naar de vrouw, ‘Ja,’ zei ik, hopende dat alles daarmee afgelopen was.
‘Helemaal boven’, bromde de man, waarna direct een harde zoemtoon van de deur klonk. Ik duwde de deur open en wilde de vrouw naar binnen laten. Ze vroeg of ik heel even mee naar boven wilde lopen. Heel even.
Misschien kwam het door haar gebrekkige Nederlands, misschien door iets anders, maar ik liep met haar mee naar boven. Eigenlijk moest ik de centrale melden dat ik de auto verliet, maar ik was al binnen. Heel even. Hijgend kwamen we bovenaan de steile trap op de derde verdieping. Er stond een dikke, 40-jarige man in een wit T-shirt in de deuropening. ‘Goedenavond,’ zei ik, en ik merkte dat mijn stem anders klonk dan normaal.
‘Dit is ze?’ vroeg de man.
Ik keek naar de vrouw. ’Ja,’ zei ik, ‘dit is ze.’ Koortsachtig begon ik me af te vragen hoe ik zo snel mogelijk weer beneden kwam. De man bekeek de vrouw kritisch van boven naar beneden. Vervolgens zei hij tegen mij: ‘één uur’ en wenkte de vrouw naar binnen. Zij knikte naar mij; het was goed.
Terug in mijn taxi staarde ik een paar minuten voor me uit. Een bijbaan is niet alleen noodzakelijk om je studie te financieren, hij brengt je ook op plaatsen waar je academische loopbaan je nooit zal brengen en voorkomt dat je een wereldvreemde wetenschapper wordt. Ook belangrijk.
Schaf maar af, die ‘studiefinanciering’.
David van Bodegom Promovendus ouderengeneeskunde in het Leids Universitair Medisch Centrum
P.S. Over buitenschoolse activiteiten gesproken: Pepijn Hendriks (promovendus Slavistiek) liet naar aanleiding van mijn vorige column weten dat je op Wikipedia in twee kliks van Jeltsin naar Jan Smit kunt klikken. (Het record bij onze afdeling stond op zes kliks.) Klik 1: 31 december (einde ambtstermijn, kader rechts) Klik 2: Jan Smit (onder ‘Geboren’, jaartal 1985)
