De softe lof van het kleine Soulzangeres Giovanca houdt het fragiel en blij
Paul Sebes maakte carrière als Nederlands eerste literaire agent. Zijn boek Bestseller wil een gids zijn voor de beginnende schrijver. Mare sprak hem vlak voor het Boekenbal.
DOOR THOMAS BLONDEAU Treed binnen in de loungeloft van soulzangeres Giovanca. Kom binnen, nee, het maakt niet uit dat je te laat bent. Blijf zo lang je wil, de kans dat je je gaat ergeren aan de muziek is niet zo groot. De soepele, softe deuntjes gebrouwen van voornamelijk jaren zeventig-soul omwikkelen iedere slechte vibratie met zachte marshmallow en dopen het in gesmolten chocolade waar genoeg room in vermengd is om het zelfs voor de witste muziekliefhebber genietbaar te maken.
De Amsterdamse Giovanca Desire Ostiana (1977) is al een tijdje het lievelingetje van tv-programma’s als De wereld draait door. Ook bij de geschreven pers krijgt ze open doekjes. Ze is Erykah Badu zonder spiritualiteit of snerpende accenten, Amy Winehouse zonder zelfdestructie, Sabrina Starke zonder galm. Wat er overblijft is de schoonheid van het lieve, het fragiele. Zelf was ze opgegroeid met de stevige soulstemmen van Roberta Flack en Dionne Warwick. Vrouwen als rotsen met grootse verhalen over pijn en liefde. In die hoek had achtergrondzangeres Giovanca niets te zoeken. Backing vocals, modellenwerk en haar studie orthopedagogie. Dat was haar leven.
Tot ze een producer tegen het lijf liep die haar hielp de lof van het kleine te zingen. Een jaar geleden debuteerde ze met Subway Silence waarvoor haar observaties in metro de basis vormden.
Nu de lente begint door te breken, verlaat ze even de tafel van Matthijs van Nieuwkerk en duikt ze de provincie in. Naarmate het zwoeler gaat worden, zal ze de genietbaarheid van het warmere weer alleen maar doen toenemen.
De hoge wegslobberfactor van haar muziek is dan ook de makke. Jaren zeventig-geluiden zijn mooi versmolten met gladdere beats, de dwarsfluit funkt ook een eindje mee en alles is zo…braaf. Heel en af toe verlang je naar een scheurtje in het gezellige behang. Geen bespiegeling over het aantrekken van een jurk maar gierende spijt over die lul waarvoor je ooit je jurk hebt uitgetrokken. Zoiets, enfin, iets met een klein kartelrandje. Maar voor liefhebbers van het softere, blije werk, welkom bij Giovanca.
