‘Oppassen voor grote boten’ Kyra Pedersen (22) en Anita van der Zwan (22)
DOOR HARMKE BERGHUISWaar gaan jullie heen?
Kyra: ‘Deze zomer gaan we met zeven roeiers van Asopos de Vliet meedoen aan Row4Rights. Daarvoor roeien we een tocht van vierhonderd kilometer in zeven dagen. We varen stroomafwaarts over de Donau, van Wenen naar Bratislava. We eindigen in Boedapest. De tocht is een sportieve uitdaging voor onszelf, maar we halen ook geld op voor het goede doel.’
Anita: ‘Dat laatste blijft wel een beetje een crisispuntje. We moeten zevenduizend euro ophalen. Dat geld gaat naar Amnesty International Slovakia en European Anti Poverty Network. We hebben nu meer dan tien procent bij elkaar verzameld. We hebben onder andere twee keer een rondje Leiden gedaan, waarbij we alle banken en musea zijn afgegaan met de vraag of ze nog een potje met geld voor goede doelen hadden.’ Kyra: ‘Maar bedrijven zijn lastiger dan gedacht. Vaak sponsoren ze alleen hun eigen werknemers. Het meeste succes hebben we tot nu toe bij familie en vrienden. Ik heb gewoon mijn hele familie een enthousiast mailtje gestuurd, daarmee hebben weer een paar honderd euro opgehaald.’
Kyra: ‘Het is wel heel leuk om te merken dat mensen er enthousiast over zijn. Laatst sprak een jongen me aan op Asopos: “Ik vind het een heel leuk initiatief”, zei hij. “Maar sponsoring ligt niet in mijn budget.” Maar zelfs vijf euro brengt ons al een stapje dichterbij. In Slowakije kunnen ze met een euro veel meer dan bij ons.’
Anita: ‘Waar ik eerder tegenop zie, is de afstand. We zijn twee kilometer sprinten gewend. Straks moeten we tussen de zestig en tachtig kilometer op een dag varen. Daarbij is het water veel wilder en moeten we rekening houden met grote boten.’
Kyra: ‘We kregen opeens een mailtje dat we ook zwemvesten aan boord krijgen voor de sluizen. Toen dacht ik: misschien moeten we die gewoon verplicht bij ons hebben. Of er staat zo’n sterke stroming in de sluizen, dat je wordt meegezogen als je omslaat. We moeten in ieder geval ons koppie erbij houden.’
Anita: ‘Maar we hebben allemaal zo’n anderhalf jaar ervaring met roeien. En we varen in een boot, dat is net een badkuip. Die kan haast niet omslaan.’
Kyra: ‘Per dag roeien er vijf van de zeven mensen. De anderen reizen met de auto, zetten alvast de tent op en zorgen voor het eten. Het zou een beetje ver gaan als we dat na zo’n dag roeien ook nog moesten doen. Waarschijnlijk zijn we dagelijks zo’n negen uur aan het roeien. Daarna ben je dan helemaal dood. Als we eenmaal in Budapest aankomen, willen we nog wel een paar daagjes blijven om de stad te bekijken. Daarna gaan we niet meer roeien. We rijden lekker met de auto terug.’
