Nelleke en Jacoline zijn christelijke studenten met een missie. Een missie die hen naar een klassiek Minerva-huis zal leiden, alwaar ze de afwas zullen doen, én hopelijk een paar Minervanen kunnen bekeren.
DOOR BENJAMIN SPRECHER Onderweg legt Nelleke uit: ‘We houden met de vier christelijke studentenverenigingen de Connect-week, waarin we in contact willen komen met mensen om onze liefde voor God te delen. We dachten dat het leuk zou zijn om de week te beginnen met een ludieke actie waarin we bij studenten de afwas gaan doen, en zo op een leuke manier met ze in gesprek te raken.’
Ondertussen zijn ze aangekomen bij Herengracht nr. 60. Zenuwachtig bespreken ze nog snel even de taakverdeling. De deur zwaait open. Jacoline begint aarzelend: ‘Hoi, wij hebben een wat rare vraag: hebben jullie misschien nog afwas?’
De zenuwen waren helemaal nergens voor nodig, want in de deuropening staat Jan-Willem van der Straten (20), student communicatie en ’s werelds enige Minervaan die als droom heeft later dominee te worden. ‘Wat leuk!’ roept hij enthousiast. ‘Jullie zijn van NSL zeker?’ Vijf minuten later staan de meisjes met de handen in het sop.
Jan-Willem: ‘Ik ben wel de enige gelovige in huis en dat gaat prima. “Leuke vent, heeft een beetje een handicap met dat geloof, maar valt verder prima mee te zuipen” zeggen ze altijd over me.’
Terwijl de meisjes boven met Jan-Willem praten en de afwas doen kijken de overige huisgenoten - die verder anoniem wensen te blijven - in de fusie naar De Wereld Draait Door.
‘Ach. Je moet een gegeven paard niet in de bek kijken natuurlijk’, zegt een van hen. Toch staan ze overwegend negatief tegenover de actie. ‘Het is wel een beetje goedkoop, om op deze manier mensen proberen te bekeren.’ Een mede-Minervaan valt hem bij: ‘Het is wel een erg makkelijke manier van je schuld afkopen. Ga dan zwervers helpen. Die hebben het meer nodig dan wij.’ Over christenen zelf zijn ze positiever. ‘De dames zijn altijd prima, maar de gasten stellen natuurlijk niet zo veel voor.’
Op dat moment komen de meisjes de woonkamer in. De Minervanen gaan gelijk vol in discussie. ‘Wij vinden het raar dat jullie de afwas doen. Dat is toch een beetje zieltjes kopen.’
Nelleke is niet onder de indruk: ‘Jezus waste ook de voeten van zijn volgelingen. Interessante gesprekken zijn ons doel, ook als ze geboren worden uit schuldgevoel.’
De Minervanen zijn niet overtuigd. ‘In discussies met gelovigen kom je al snel in een soort cirkelredenering, omdat jullie vast blijven zitten op bepaalde aannames. Bovendien doen jullie alsof je geloof nodig hebt voor normen en waarden, maar gelovigen kunnen ook heel erge dingen doen.’
‘Ja’, valt een huisgenoot hem bij. ‘Dat zijn dan moslims.’
Terwijl een van de Minervanen zijn uitermate nihilistische wereldbeeld uiteenzet twittert de buitenwereld er op los: ‘@jwstraten is volgens mij bezig met een of ander Christenoffensief.’
Ondertussen haakt de helft van de bewoners compleet af. De een kijkt met een half oog tv, de ander zet af en toe een flesje whisky aan zijn mond. Tussen de overgebleven gesprekspartners ontspint zich een ellenlange discussie waarin onder meer evolutie, aids en de zondagsrust de revue passeren.
Aan het einde van de avond is het oordeel van de Minervanen: ‘Gezellige meisjes, maar het verhaal snijdt geen hout. Lol maken, niet correct handelen. Altijd maar nadenken. Nergens voor nodig.’ Nelleke ziet dat toch anders: ‘Ik ben uitgedaagd, en ik denk zij ook.’
Ondertussen op twitter: ‘@jwstraten JW, kun je vragen of ze de wijnglazen even goed afboenen met heilig water! Hahahaha’.
