Mare Nummer 10     18 november 2010

10

FOTO: Marc de Haan
Horrorfeest bij kistdragers

Een macabere bonte parade van zombies, misdienaars, Darth Vaders en een dweilorkest trok vrijdagavond door de Breestraat. De voorste zes heren droegen het deksel van een doodskist op de schouders – voor de biertjes. Het waren de leden van het Leidsch Studenten Draegers Gilde van Quintus.

‘Normaal dragen de gildeleden als bijbaan de kisten op uitvaarten van Monuta van der Luit. En vanavond vieren we feest, met oud-dragers en uitvaartverzorgers van Monuta,’ vertelt Lennard Verbaas, een van de vier gildemeesters. Hij is verkleed als priester. Zelf noemen de gildemeesters zich ‘bellers’, omdat het hun taak is de dragers te bellen wanneer er een uitvaart is. ‘In een goede week zijn er soms wel vijftien uitvaarten.’

De dragers komen allemaal uit de mannendisputen Cobra, Delta of Da Vinci. ‘Dragen is natuurlijk meer iets voor mannen,’ volgens Verbaas. ‘Het is namelijk fysiek zwaar werk. Maar in Den Haag schijnt wel een groepje vrouwelijke dragers te zijn. Dat zijn dames van middelbare leeftijd.’

De bellers beslissen welke Quinten bij het gilde mogen. Verbaas: ‘We vragen alleen jongens die verantwoordelijk overkomen en geen groezelig uiterlijk hebben. Lang niet iedereen wordt gevraagd en het is een hele eer.’

Mels Hartman en Luca Kleijweg, verkleed als misdienaars, zijn vlak voor de zomer gevraagd. Hartman is het nieuwste gildelid en heeft nu ongeveer vijftien keer gedragen. ‘Op de dag dat ik gevraagd werd, had ik net een contract afgesloten voor een zomerbaantje. Dat heb ik meteen opgezegd.’

Kleijweg vond de eerste keer behoorlijk spannend. ‘Je kunt je natuurlijk geen fouten permitteren en ik vroeg me af of de uitvaart me emotioneel zou raken. Dat bleek niet het geval te zijn: als drager sta je compleet buiten het verdriet.’ Verbaas beaamt dat. ‘Ik heb vandaag de kist van een kind gedragen. Dat is natuurlijk wel heftig, maar voor ons is het werk.’

Hoewel drager ook in andere steden een populaire studentenbaan is, klinkt er volgens Verbaas regelmatig kritiek. ‘Mensen vragen zich af of ’s avonds zuipen en de volgende ochtend dragen wel te combineren is. Maar er zijn zoveel mensen met serieuze beroepen. Alsof zij nooit plezier maken.’ Bovendien, vult hij grijnzend aan: ‘Als je brak bent, is het gemakkelijker om serieus te kijken.’

Stella van Lieshout van Monuta van der Luit, verkleed als zombieachtige heks, is erg tevreden over de Quinten. ‘Ik hoor wel eens verhalen over wilde feesten, maar op de uitvaarten staan ze er wel.’

De samenwerking bestaat al bijna twintig jaar, maar niet veel leden kennen de ontstaansgeschiedenis. Oud-drager Hessel Reimerink, een van de organisatoren van het feest, kent die wel. ‘In 1992 kwam een Quint ergens tegen de ochtend de sociëteit uitgerold. Keurig in pak gekleed, maar behoorlijk aangeschoten wandelde hij naar huis. Hij liep langs een begraafplaats, waar net een uitvaart werd voorbereid. De uitvaartverzorger kwam toevallig een drager te kort en riep de student of hij niet even kon helpen.’ Later haalde de Quint zijn vrienden erbij en het Leidsch Studenten Draegers Gilde was een feit.

MvW
Deel op Facebook

Tweet
Deel op Facebook