Niet op het menu, maar wel op de bar van Faculty Club: het dijbeen van een wolharige mammoet.
FOTO: Marc de Haan
De zot met zijn bot Urker vishandelaar schenkt mammoetbeen
Geen ongemakkelijke stiltes meer tijdens de etentjes in de Leidse Faculty Club. Sinds kort prijkt in het universiteitsrestaurant een mammoetdijbeen. Vismagnaat Klaas Post uit Urk is de schenker.
DOOR THOMAS BLONDEAU ‘Neenee, geen foto van mij erbij. Dan zegt mijn vrouw altijd: “Daar heb je weer de zot met zijn bot.” Voor mij hoeft dit gesprekje ook niet. Archeologieprofessor Raymond Corbey heeft ervoor gezorgd dat het mammoetdijbeen in Leiden terecht is gekomen. Het komt door hem, hoor.’
Nee, Klaas Post uit Urk schenkt niet ter meerdere eer en glorie van zichzelf. Zijn niet-alledaagse passie voor fossiele vondsten is voor hem genoeg. Groothandelaar Post (‘We hebben zelf geen boten maar nemen deel in diverse visbedrijven over de hele wereld’) komt uit een vissersfamilie. Als jongen al raakte hij gefascineerd door de archeologische vondsten in de netten. Maar een universitaire opleiding bleef uit.
‘Op mijn zestiende wilde ik gauw naar de zee’, aldus Post, ‘Het is maar de vraag of ik toen een studie had aangekund. Het is wijsheid achteraf om te zeggen dat ik archeologie had moeten studeren.’
Het is maar de vraag of de Urkenaar de studie überhaupt nodig had. Ondertussen is hij collectiebeheerder fossiele zoogdieren van het Natuurmuseum Rotterdam en heeft hij verschillende internationale publicaties op zijn naam. Ook ontdekte de amateur-archeoloog meerdere nieuwe diersoorten. Hij zette een systeem op waarbij de vissers tegen vergoeding hem elke week de bottenbijvangst kwamen brengen. Dat leidde tot een verzameling van 80.000 kilo botten. Na grondige doorzoeking werden de resten uitgestrooid op een weide van een archeologisch museum zodat kinderen op hun beurt weer aangestoken kunnen worden door Posts passie.
Het veertigduizend jaar oude dijbeen van een wolharige mammoet werd in 2007 opgevist van de bodem van de Noordzee, ter hoogte van Hoek van Holland. Post die de wereld rondreist op zoek naar fossiele resten, is blij dat het bot net in Leiden is terechtgekomen. ‘Je weet toch dat zo’n dijbeen aan het begin van de Griekse mythologie heeft gestaan? Als je dit been namelijk naast dat van een mens legt, ziet het er namelijk precies hetzelfde uit. Met dit verschil dat het een keer of zeven groter is. Toen de Grieken zo’n bot vonden, begonnen ze verhalen te vertellen over al die reuzen die op aarde moeten hebben rondgelopen. Een Leidse student heeft daar nog een scriptie over geschreven, zo vertelde de professor me.’
