‘Er is zo veel vrouwelijk schoon hier. Hoeveel je er mee naar boven neemt, hangt helemaal van jezelf af.’
FOTO: Taco van der Eb
Zo makkelijk dat het niet leuk meer is
DOOR BENJAMIN SPRECHER ‘Roemruchtig’, zegt Frank, een vierdejaars student civiele techniek. Dat is het togafeest. Ik studeer in Den Haag, en daar had men het er al over. Toen ik een keer liet vallen dat ik een vriend bij Quintus heb vroegen ze gelijk of ik kaarten kon regelen. En het ziet er fantastisch uit. Vooral die badkuip met dansende mensen die van het plafond hangt’
Vijfhonderd mensen bezochten zaterdag het volledig uitverkochte togafeest, om met eigen ogen te aanschouwen hoe Quintus door elf studenten, een hoop piepschuim en ruim een kilometer laken getransformeerd werd tot een feestlocatie waarop Bacchus zou worden.
Fred van de Parre, zesdejaars geneeskunde, noemt nog een veelgenoemde sfeermaker: ‘Kijk om je heen! Er is zo veel vrouwelijk schoon hier. Hoeveel je er mee naar boven neemt, hangt helemaal van je eigen assertiviteit af. Dit feest draait wel een beetje om zien en gezien worden.’ Hij kijkt goedkeurend naar een paar meisjes die in fantastisch gecompliceerde toga’s langslopen. ‘Less is more’, grijnst hij.
De man-vrouwverhouding blijkt een bewuste keuze te zijn van Olympus, het Eerste Leidse Heren Dispuut dat dit feest sinds 1979 jaarlijks organiseert ter ere van haar bestuurswissel. Kaarten zijn voor buitenstaanders alleen op uitnodiging verkrijgbaar, en niet geheel toevallig vallen daar veel vrouwenclubjes van Augustinus en Minerva onder.
Derk te Winkel, derdejaars biologie en voorzitter van de organiserende commissie legt uit wat er nog meer bij komt kijken. ‘Vier maanden geleden zijn we hier met zijn elven aan begonnen. Bijvoorbeeld al dat linnen, daar hebben we een mannetje voor geregeld. Dat gaat allemaal zwart natuurlijk. In de weken voor het feest heb ik vaak de ballen uit mijn string gelachen, maar me ook keihard in het zweet gewerkt en slapeloze nachten gehad. Pas op de minuut dat het feest begon, waren we echt klaar. We hadden ook een pre-toga feest waar alle oude lullen van ons dispuut kwamen. En als die je dan een complimentje geven... tja, daar doe je het voor. En de vrouwen natuurlijk!’
Bij de ingang van de darkroom staat de enige feestganger zonder toga. Robert Nijhof, derdejaars psychologie, is net onder luid gejoel verkozen tot nieuwe preses van Olympus. ‘Nu is bekend bij heel Quintus dat ik de nieuwe leider ben. Dat is als het ware een climax. En terwijl iedereen in een suffe witte toga rondloopt, heb ik de supercape. En de verhoudingen zijn hier prima: onder iedere arm een vrouw.’
Louise en Rosanne (allebei blond, 19 jaar oud, zichtbaar aangeschoten en afkomstig uit Zwolle) beklagen zich bij de ingang van het rookhok juist over het mannelijk schoon. Rosanne: ‘Ongelooflijk! Je hoef ze maar aan te kijken en ze pakken je al op je bek. Ik heb echt al met vier jongens gezoend het afgelopen uur.’
Louise: ‘En die toga’s zien er prachtig uit, maar je voelt je eigenlijk heel naakt. Maar goed, iedereen loopt er zo bij. Dus dan denk je: ‘Boeiend dat mijn toga zo kort is dat je bijna mijn billen kan zien.”’ Rosanne: ‘Ja, maar terug naar de jongens. Die zijn zo makkelijk dat het echt niet leuk meer is. Kijk maar.’ Ze gaat pontificaal voor de ingang staan. Tot twee maal toe weet een mannelijke Quint zich om haar priemende blik te manoeuvreren. ‘Nou ja zeg. En hij was nog vadsig ook.’ Ze leunt gehurkt tegen de muur, steekt een sigaret op en zegt dan: ‘Ik denk dat ik maar lesbisch word.’
