‘Verschrikkelijk om geen contact te hebben met autochtone Nederlanders’
FOTO: Taco van der Eb
Energie uit slechte verhalen ‘Van enige goede Marokkaan’ tot excellente student
Zijn vrienden konden niet terugzwaaien omdat ze handboeien om hadden. Mohamed Chohabi nam geen genoegen met zijn lot. Hij won een prijs voor de meest excellente en maatschappelijk betrokken allochtone student.
DOOR VINCENT BONGERS ‘Als je een idee wilt krijgen hoe het in Marrakech of Istanboel is, dan moet je hier langskomen. Het is voor een buitenstaander net als of je op vakantie bent’, zegt Mohamed Chohabi, student rechten en winnaar van de ECHO Award voor de meest excellente en maatschappelijk betrokken allochtone student, als hij door de Schilderwijk in Den Haag wandelt. De prijs bestaat uit een zomercursus de Universiteit van Californië in Los Angeles.
Chohabi is een Nederlander met een Marokkaanse achtergrond en hij groeide hier op en woonde er tot voor kort. ‘Deze buurt bestaat voor ruim 90 procent uit allochtonen.’ Het is hier volgens Chohabi niet eenvoudig om succesvol te worden. Hij schetst hoe ernstig de taalachterstand is die kinderen oplopen in de Schilderswijk. ’We spraken thuis Berbers en ik heb een tijdje op een Arabische school gezeten’, zegt Chohabi. ‘Dus ik moest steeds weer switchen naar het Nederlands. Dat is best lastig.’ De beste oplossing voor de taalachterstand is om kinderen tussen de leeftijd van 2,5 en vier al taalles te geven. Dat gebeurt hier al. Maar dat kan nog op een veel grotere schaal.
‘Ik was de beste leerling in mijn klas op de basisschool. Maar toch kreeg ik bijles om een betere beheersing van de Nederlandse taal te krijgen. Hij ging bewust op zoek naar een witte school. ‘Het leek me helemaal niets om helemaal geen contact te hebben met autochtone Nederlanders. Dat vond ik verschrikkelijk.’
Zijn ouders begrepen in eerste instantie niets van zijn ambities om naar een school te gaan die op 45 minuten fietsen in Voorburg lag. Maar Chohabi wilde zijn taalachterstand inhalen: ‘Dat kon alleen door naar deze school te gaan en bijvoorbeeld verjaardagsfeestjes van klasgenoten te bezoeken.’
Zijn ouders konden hem geen hulp bieden met huiswerk. Zij hebben nooit de kans gehad om hoger onderwijs te volgen’, zegt Chohabi. ‘Mijn klasgenoten kregen wel dat extra zetje in de rug. Ik moest zo hard lopen. Veel van mijn vrienden van de basisschool kregen ook geen begeleiding van thuis. Ik zat thuis aan het huiswerk. Zij hingen rond en zorgden voor overlast. Ik zag oud-klasgenoten op de achterbank van een politiebusje zitten. Ik zwaaide naar ze maar ze konden niet terugzwaaien omdat hun armen op hun rug waren geboeid.’
Hij besloot zijn leeftijdsgenoten te gaan helpen: ‘Ik heb toen de jongerenraad opgericht in de Schilderswijk, zegt Chohabi. ‘Er werd wel over de jongeren in de buurt gesproken maar niet met hen. “Wat is nou leuk”, vroegen we ons af. We hebben een dramaklas opgericht en we hebben een voorstelling gespeeld. Het was een groot succes.’
‘We hebben ook gesproken met de vakbonden en werkgevers over jeugdwerkloosheid. We begeleiden ook kinderen en jongeren met hun huiswerk en zorgen dat ze kunnen sporten.’
Chohabi richtte ook met behulp van onder andere zijn tante het bureau Maatschappelijk Herstel en Rehabilitatie op om ex-gedetineerde jongeren te helpen. ‘Het is vooral heel belangrijk dat ze hun opleiding afmaken’, zegt Chohabi. ‘Het is eigenlijk heel simpel. We proberen de wijk leefbaarder te maken. En dat lukt ook.’
Wilders heeft volgens Chohabi oogkleppen op: ‘Straffen is maar een kant van het verhaal. Je moet mensen positief benaderen. Jongeren begeleiden die uit de gevangenis komen. Anders zijn ze daar in no time weer terug.’
Chohabi werd geconfronteerd met xenofobie, ook op school in Voorburg: ‘Jij bent de enige goede moslim en Marokkaan, hoorde ik dan van klasgenoten. Dat heeft me geraakt, dat er zo over een groep mensen wordt gedacht. Maar van slechte verhalen krijg ik meer energie om dingen te veranderen. Toen Theo van Gogh werd vermoord, moest ik ingrijpen, iets laten zien. Ik heb toen een dialoog tussen de school en het Haagse moskeebestuur georganiseerd.’
