Die cover was echt niet nodig De kaashit van Coparck werd niet herkend
De Amsterdamse band Coparck stopt na tien jaar en vier platen vol met subtiele en sfeervolle pop. Eind vorig jaar verscheen het album A Dog and Pony Show.
Waarom stoppen jullie er mee?
Zanger/gitarist Odilo Girod: ‘We zijn tien jaar bezig en hebben bij elke plaat een stapje verder gezet. Maar we hadden het idee dat we een plafond hadden bereikt. Wat dat betreft houden we er op het hoogtepunt mee op. Het was wel moeilijk om de stap te zetten. Ik heb het gewoon ingebracht en het werd nog een gezellige avond ook.’
Jullie hebben er vaak dichtbij gezeten, maar de grote hit bleef uit.
‘Het nummer The World of Tomorrow is gebruikt in een televisiereclame voor Milner-kaas. Die spot is wel duizenden keren op tv geweest. Veel mensen wisten natuurlijk niet dat het liedje van ons was. Na een optreden en zeiden ze: “Te gek hoor, maar die cover is toch echt niet nodig. Jullie eigen nummers zijn goed genoeg.” Echt hilarisch. Het heeft ons publiek wel vergroot, maar het nummer werd geen hit. We zijn Coparck ook niet begonnen om beroemd te worden.’
Wat is het hoogtepunt?
‘Het maken van de vier platen. We vinden live spelen heel leuk. Maar voor ons de studio toch het belangrijkst. Daar zijn we op ons best. Bij veel bands komt het studiowerk juist op de tweede plaats. Die gaan de oefenruimte in. Nemen de nummers op en spelen ze ook zo live. We maken eerst een plaat en dan gaan we uitzoeken hoe we de nummers op het podium gaan spelen. Vooral op onze eerste twee platen zaten we eindeloos te schaven. Veel experimenteren, opnemen en dan weer weggooien.
‘Voor A Dog and Pony showgingen we op zoek naar de essentie. Dus echt heel goed nadenken of en waar er nog een gitaar- of pianolijn moet komen. Je echt afvragen of er aan een nummer een mellotron moet worden toegevoegd. Op dat punt konden we met Coparck ook niet echt verder. Een vijfde plaat zou echt radicaal anders moeten worden. Ik heb het idee dat ik met mijn soloproject Chop Wood beter die andere route kan inslaan.’
Je teksten zijn op deze plaat behoorlijk somber.
‘Dat gaat op voor ongeveer de helft van de nummers. Die zijn vrij fatalistisch. Maar een van de liedjes heeft als titel Hopeful, dat laat weinig te raden over. Maar het is absoluut zo dat ik het gevoel heb dat we op een keerpunt in de geschiedenis staan. Het kapitalisme is op drijfzand gebouwd. Eindeloze groei is niet mogelijk. De fossiele brandstoffen raken op. Het kan op deze manier niet verder. Dus zullen we naar een andere invulling van de maatschappij toe moeten: een maatschappij die zelfvoorzienend is. Politici zijn echter niet bereid om naar de lange termijn te kijken. Maar er is hoop. De problemen bestaan al lang. Maar pas de laatste drie á vier jaar wordt er veel over geschreven en gesproken.’
