Mannelijke homoseksuele studenten hebben gemiddeld hogere punten en hechten meer belang aan hun studie dan hun hetero-collega’s. Dat blijkt uit een studie van de University of California, Irvine.
Ook laat het onderzoek zien dat homo- en biseksuele studenten zich meer engageren in studentenverenigingen en politieke of artistieke bezigheden. Biseksuele vrouwen zijn dan weer minder tevreden met hun academische vorming en besteden ook minder tijd aan studeren. Uit vroeger onderzoek was al bekend dat leden van seksuele minderheden vaker een academische vorming hebben genoten dan hetero’s.
Mare vroeg aan COC Leiden, de belangenvereniging van homo's, lesbiennes, biseksuelen en transgenders, of zij een vermoeden hadden over deze correlatie. Maarten Bergwerff, algemeen bestuurlid ad interim en werkzaam bij het Leids Universitair Medisch Centrum reageert; hij benadrukt dat deze niet wetenschappelijk onderbouwd is: ‘De meeste HLBT’s (holebi’s en transgenders) zouden door hun non-conformistische seksuele achtergrond wat meer levenservaring opgedaan kunnen hebben dan de gemiddelde student. Daarnaast zullen een groot aantal al hebben moeten opboksen tegen een aantal problemen, vooroordelen, etcetera wat een streepje voor kan hebben op planning, analyse en doorzettingsvermogen.’
Bergwerff vermoedt dat er ook sprake kan zijn van compensatie van een niet al te positief zelfbeeld gedurende de puberteit. Jongeren ervaren dan hun eigen ‘afwijkende’ seksuele gerichtheid gedurende een paar jaar van hun leven vaak niet als positief. ‘Het is bekend dat een lager zelfbeeld in andere gevallen ook kan leiden tot een persoonlijkheid die mede gekenmerkt wordt door “hoge eisen” en “perfectionisme”. Beide laatstgenoemde zaken leveren doorgaans goede studieresultaten op.’ Hij wil ook benadrukken dat dit studiesuccesverhaal niet betekent dat nog er nodige homo’s zijn die worstelen met hun coming out en dat die studieresultaten danig negatief kunnen beďnvloeden. ‘COC Leiden is voornemens de Universiteit Leiden dit jaar aan te spreken op het omarmen van seksuele binnen haar diversiteitbeleid. Op dit moment lijkt de universiteit zich geenszins bewust te zijn van de acht procent van haar studenten die daarbij gewin zouden kunnen hebben en het belang van een meer inclusief diversiteitsbeleid in het algemeen.’
PinQ, een vereniging voor mensen die interesse hebben in geloof en homoseksualiteit, reageert schriftelijk: ‘Wij als PinQ vinden het (wetenschappelijk onderzoek, red.) erg generaliserend en herkennen ons er moeizaam in. Een coming out kan een periode zijn waarin studie juist naar de achtergrond verdwijnt omdat het ook een verwarrende periode is. Wij herkennen niet een overwegende trend. Het zou fijn zijn als er binnen het diversiteitsbeleid ook aandacht is voor seksuele diversiteit onder studenten; een studententijd is cruciaal bij de identiteitsvorming. Leiden scoort erg slecht als homostudentenstad.’
