Marion Boers, een wegbezuinigde universitair docent, had niet ontslagen mogen worden. Dat oordeelde de rechtbank van Den Haag afgelopen donderdag in de beroepszaak die de docent had aangespannen tegen de universiteit.
Boers zou per 1 februari aanstaande werkeloos zijn. Haar ontslag was onderdeel van de grote reorganisatie van de faculteit Geesteswetenschappen.
De universitair docente kunstgeschiedenis bij Dutch Studies had eerder al bezwaar gemaakt tegen haar ontslag bij de Commissie voor de beroep- en bezwaarschriften van de universiteit. Die commissie was het op de belangrijkste punten met haar eens en adviseerde het college van bestuur er geen goede grond was voor ontslag. Het college koos er toen echter voor dat advies naast zich neer te leggen.
De rechter honoreerde tegelijkertijd een verzoek om een voorlopige voorziening: Boers mag komend semester een drietal colleges kunstgeschiedenis verzorgen. Verder moet de universiteit de proceskosten van € 2162,- terugbetalen.
Of de universiteit in hoger beroep gaat, kon Mr. D.H. Mandel, hoofd Juridische Zaken, nog niet zeggen. De termijn voor beroep is zes weken.
Kern van de zaak was de vraag of de colleges die kunsthistorica Boers verzorgde na de reorganisatie nog steeds gegeven zouden worden. Want een werknemer mag niet zondermeer ontslagen worden als het werk dat hij of zij deed nog steeds bestaat. De universiteit zei dat haar functie inderdaad was opgeheven. Na de reorganisatie zouden er nog steeds colleges kunstgeschiedenis worden gegeven, maar er was gekozen voor andere specialismen (zoals Italiaanse Renaissancekunst of beeldhouwkunst; niet de zeventiende-eeuwse Hollandse meesters van Boers).
De rechter vond dat het specialisme van Boers ten onrechte werd aangevoerd. ‘Van een universitair docent 1 mag worden verwacht dat hij flexibel is en in staat is om ander onderwijs op zijn vakgebied te verzorgen, of onderzoek te doen, eventueel na enige bijscholing.’ Bovendien stonden ook na de reorganisatie colleges op het programma die Boers kan verzorgen. Ofwel: haar functie was ‘uitwisselbaar’ met die van een andere docenten, oordeelde de rechter, en er had dus een ontslagvolgorde moeten gelden volgens het anciënniteitsprincipe (‘last in, last out’). Boers, die sinds 1988 een vaste aanstelling heeft, zou volgens dat principe niet aan de beurt zijn. AvV
Er lopen nog 22 andere bezwaarprocedures
De rechter vond dat het specialisme van Boers ten onrechte werd aangevoerd. ‘Van een universitair docent 1 mag worden verwacht dat hij flexibel is en in staat is om ander onderwijs op zijn vakgebied te verzorgen, of onderzoek te doen, eventueel na enige bijscholing.’ Bovendien stonden ook na de reorganisatie colleges op het programma die Boers kan verzorgen. Ofwel: haar functie was ‘uitwisselbaar’ met die van een andere docenten, oordeelde de rechter, en er had dus een ontslagvolgorde moeten gelden volgens het anciënniteitsprincipe (‘last in, last out’). Boers, die sinds 1988 een vaste aanstelling heeft, zou volgens dat principe niet aan de beurt zijn.
De docente vertelt dat ze ‘heel graag’ dit semester de colleges gaat geven die de rechter haar toewees in de voorlopige voorziening. Volgens haar was het ontslag van andere medewerkers wellicht ook ongegrond. Maar inmiddels zijn in de meeste gevallen de termijnen om in beroep te gaan verlopen.
Boers wijst er graag op dat de rechter tijdens de zitting ‘heel indringend’ aan de vertegenwoordigers van de universiteit (een jurist, een personeelsmedewerker en professor Ernst van Alphen, directeur van het Institute for Cultural Studies) vroeg of er voldoende was gepraat met individuele medewerkers om te komen tot alternatieven. Boers: ‘het was voor beide partijen heilzaam geweest als er meer was gepraat’. Volgens haar is het gebrek aan communicatie met de ‘slachtoffers’ één van de redenen dat er zo veel bezwaarschriften zijn binnengekomen bij de Commissie. Bij het ter perse gaan van deze krant kon professor Van Alphen niet bereikt worden voor commentaar.
In totaal honderd achtentwintig bezwaarschriften kwamen er binnen bij de universitaire commissie voor de beroep- en bezwaarschriften naar aanleidingen van de recente reorganisaties, met name bij Biologie en Geesteswetenschappen, waarvan er nog tweeëntwintig in behandeling zijn, aldus de secretaris van de commissie. Dat cijfer betekent niet dat er ook honderd achtentwintig medewerkers bezwaar hebben gemaakt, want elke medewerker mag tijdens een reorganisatie verschillende keren bezwaar maken.
D.H. Mandel, hoofd Juridische Zaken vindt het aantal procedures fors, maar ‘ook logisch, want er is een behoorlijk grote reorganisatie geweest.’ Om de toevloed aan te kunnen is er de afgelopen periode een extra juridisch medewerker ingehuurd. Mandel verwacht opnieuw ‘pieken’ naar aanleiding van de reorganisaties die nog op stapel staan.
Het LUMC maakte deze week zeer ingrijpende reorganisatieplannen bekend voor delen van het academisch ziekenhuis. De dienstraad van de UB stemde voor de Kerst in met het reorganisatieplan; het concept-personeelsplan kan elk moment klaar zijn. Ook bij de UB zijn gedwongen ontslagen niet uitgesloten.
