Nieuw: Leidse obligaties ‘Het gaat om alumni, niet om geld verdienen’
Als de Autoriteit Financiële Markten akkoord gaat, geeft de Universiteit Leiden bij haar lustrumdies op 8 februari als eerste universiteit van Nederland obligaties uit.
DOOR BART BRAUN Alumni en Leidenaars die de UL een warm hart toedragen, lenen geld aan de universiteit. Het academiegebouw, de sterrenwacht en een gedeelte van de Hortus Botanicus dienen als onderpand; dat maakt de obligatie tot een zogeheten ‘culturele belegging’, en levert een belastingvoordeel op voor de belegger.
Dat betekent niet dat de belegger ook eigenaar wordt van de Hortus als de universiteit niet terug kan betalen, legt universitair woordvoerder Renée Merkx uit. ‘Het gaat om een zogeheten perpetuele lening, dus zonder looptijd. De universiteit betaalt de lening niet terug, maar betaalt elk jaar rente. Dat zal ook de inzet van de koper moeten zijn; het moet gaan om geld dat je niet morgen weer nodig hebt.’
De vice-voorzitter van het college van bestuur, Willem te Beest, benadrukte tijdens de universiteitsraad van maandag dat het plan niet als doel heeft om ‘geld te verdienen. Want dan waren we er nooit aan begonnen’, aldus Te Beest. ‘Het gaat ons er om de alumni meer te betrekken bij de universiteit en het gemeenschapsgevoel te vergroten.’
Om de belegging mogelijk te maken heeft het college van bestuur de N.V. Belvédère Academia Leiden University opgericht, waarvan de universiteit de enige aandeelhouder is. Belvédère koopt het Academiegebouw en de Sterrewacht van de universiteit met het geld dat ze voor de obligaties krijgen, en verhuurt die dan weer terug aan de universiteit. Dat moet zo’n 15 tot 20 miljoen euro opbrengen. Merkx: ‘Het klopt dat de gebouwen meer waard zijn, maar omdat ze niet volledig een museale functie hebben, vallen ze ook niet volledig onder de regeling voor cultureel beleggen.’
De obligaties zijn niet bedoeld om mee te speculeren, en worden niet verhandeld op de beurs. Kopen kan via de Rabobank; als iemand een obligatie wil verkopen zal Belvédère daarvoor een interne markt moeten scheppen. ‘Je mag hem niet aan je overbuurman verkopen; de N.V. wil weten wie er obligatiehouder is’, aldus Merkx.
