Mare Nummer 14     10 december 2009

14
‘Na de grote boodschap de toiletrol kwijtraken. Op papier blijft daar niets meer van over.’
FOTO: Hekwerk
Meer onderbuikgevoel
Droog Brood hekelt schaamteloos egoïsme en keiharde woordvoerders

Droog Brood speelt haar vijfde theatervoorstelling Een Frisse Wind. Peter van de Witte, de helft van het cabaretduo, vertelt waarom het een beetje anders moest.

Jullie gooien het over een andere boeg?

‘Een beetje. De vorige voorstellingen gingen toch vooral over intermenselijke relaties. Dat is nog steeds een heel belangrijk element maar we hebben ons wat meer laten inspireren door maatschappelijke zaken. Maar het verschil is niet zo groot. Als een toeschouwer het niet van te voren weet, valt het waarschijnlijk niet echt op. Het is meer een onderbuikgevoel.’


Waar moet ik aan denken? De opkomst van de PVV, de kredietcrisis?

‘Zo heel letterlijk is het niet. Het is ons onder andere opgevallen dat het schaamteloze egoïsme steeds meer toeneemt. Al iets onrendabel is, heffen we het maar op. Dat soort dingen hebben we verwerkt in de voorstelling. Maar op een abstracte manier.’


Was er een gebeurtenis die jullie direct inspireerde?

‘Ja. De persconferentie na de aanslag in Apeldoorn op Koninginnedag bijvoorbeeld. Die bijeenkomst verliep een beetje vreemd. Eigenlijk zelfs lichtelijk lachwekkend. Het was chaotisch; er viel bijvoorbeeld een microfoon om. Een raar toneelstukje.

‘Het leverde een idee op voor een scène in de voorstelling. Ik speel een woordvoerder van een bedrijf dat verantwoordelijk is voor een grote catastrofe waar veel slachtoffer bij zijn gevallen. Bas (Hoeflaak, de andere helft van Droog Brood, red.) speelt de journalist die hem vragen stelt. De woordvoerder is eigenlijk niet zo gewend is om in het openbaar te spreken. Hij hakkelt en maakt fouten. Het is een moeizaam lopend gesprek. Maar uiteindelijk blijkt achter de onzekere façade van de woordvoerder een keiharde man schuil te gaan.’


Droog Brood staat ook bekend om fysieke komedie. Die is toch niet verdwenen?

‘Zeker niet. De scène waarin Bart op het toilet zit en na het doen van een grote boodschap de toiletrol kwijtraakt, is bijvoorbeeld pure slapstick. Op papier blijft daar niets van over. Het hangt er helemaal van af hoe je het doet. Een recensent noemde het een Mr. Bean-achtige scène. Ik kan me wel vinden in die vergelijking . Als je leest wat er nu eigenlijk gebeurt in een aflevering van Mr. Bean, denk je toch ook: “Die neem ik maar niet op.”’


Droog Brood
Een Frisse Wind
Leidse Schouwburg
Ma 14 december, € 9- 18


Deel op Facebook

Tweet
Deel op Facebook