Mohammed wil ook graag zelf verhaaltjes vertellen.
FOTO: Taco van der Eb
Ook drukke Mohammed krijgt verhaaltje
DOOR EILEEN BOSMAN Niet alle kinderen krijgen een verhaaltje voor het slapengaan. Ook voor Mohammed is het niet vanzelfsprekend. Hij wordt daarom elke donderdag voorgelezen door Daphne Zaalberg, studente pedagogiek. ‘Mohammed is heel leuk, maar soms wel een beetje druk.’
Als Daphne de trap oploopt naar de verdieping waar het gezin woont, wordt er al enthousiast geroepen. Het is haar vierde keer, maar ze is nu al meer dan welkom. Bij binnenkomst wordt duidelijk dat Mohammed zelf naar de bibliotheek is geweest. Hij legt alle geleende boeken op de tafel en vertelt trots ook een Sinterklaasboek te hebben meegenomen.
Daphne werkt vanuit stichting Jeugd en Samenleving (JES) Rijnland. Een organisatie die met behulp van vrijwilligers verschillende projecten onderhoudt om kinderen uit achterstandwijken of kinderen uit gezinnen met een sociaal-economische zwakke status een kans te geven op gelijke kansen in het onderwijs. Het project ‘Ik lees voor Jou’ is daar één van. Vrijwilligers gaan dan één keer per week, een half jaar lang, op bezoek bij een gezin om voor te lezen. De ouders worden tevens gestimuleerd zelf voor te lezen. ‘Uiteindelijk is het de bedoeling dat de ouders het van mij overnemen’, zegt Daphne.
De voorlezers krijgen een bibliotheekpas, waarmee ze elke week nieuwe boeken kunnen lenen. Vanavond heeft Daphne vijf boeken meegenomen. Het bleek niet nodig. Vandaag wil Mohammed alleen maar zijn eigen boeken lezen en vooral ook zelf verhalen vertellen. Daphne begint met een verhaal over een babykangoeroe die maar niet uit moeders buidel wil. Ze krijgt nog maar net tijd om uit te spreken. Als het boek uit is springt Mohammed snel op om zijn Sinterklaasverhaal erbij te pakken. In rap tempo slaat hij de bladzijdes om en vertelt bij elk plaatje wat er gebeurt en wat er komen gaat. Binnen vijf minuten is het boek uit en begint hij enthousiast te vertellen over Sinterklaas op school. Ze hebben een liedje geleerd. Wat volgt is een verkorte versie van ‘Sinterklaas kapoentje’. Als Daphne vraag of ze ook al hun schoen mogen zetten schudt hij heftig van ‘nee’, dat mocht nog niet.
‘Ik kan hem niet dwingen te blijven zitten’, zegt Daphne. ‘Het is nogal wat voor een kind een heel uur je aandacht erbij te houden. Soms is hij zo druk dat ik hem maar even laat.’
Daphne wist van te voren niet in wat voor gezin ze terecht zou komen, maar is er wel tevreden mee. ‘Ik dacht in het begin dat ze wat minder toegankelijk zouden zijn, maar dat valt heel erg mee’, aldus Daphne. ‘Laatst heb ik nog een half uur thee met hen gedronken.’
Na een uur voorlezen is het tijd de boeken weer weg te leggen. Mohammed lijkt nog lang niet klaar voor bed. Hij sprint naar de woonkamer en springt nog wat in het rond. ‘Het voorlezen is heel goed om woorden te leren, ik merk dat hij het oppikt’, zegt Daphne. ‘Daarnaast wil ik hem ook motiveren dat lezen leuk is.’
Ook vanavond zijn er nieuwe woorden geleerd. Daphne kreeg de kans nog een laatste boek voor te lezen over een onbekend gaatje. Als de ontknoping uiteindelijk komt kent Mohammed het woord niet. Daphne wijst het aan op zijn buik. Het is een navel.
