‘We zijn een keer geschorst, omdat we een rookbom in de kazerne hadden gegooid.’
FOTO: Taco van der Eb
Pro Patria houdt elke dag een wapen vast
DOOR EILEEN BOSMAN Het is half acht ’s ochtends als de leden van Pro Patria zich bij molen De Valk verzamelen. Straks vertrekt de bus naar Den Haag. Daar zal de studentenweerbaarheid van Minerva, zoals elk jaar op Prinsjesdag, voor de Gouden Koets uitlopen en op het Binnenhof exercities uitvoeren. Strak in de maat tonen ze verschillende houdingen met hun geweer. De ceremonie geldt als jaarlijks hoogtepunt voor de studenten. Maar dat wil niet zeggen dat ze de avond ervoor niet hebben gedronken.
Eenmaal in de bus wordt duidelijk dat de korte nacht hen opbreekt: ‘Ja hoor’, wordt er gelachen, ‘de eerste is alweer in slaap gevallen!’ Verderop zwaait iemand met een een strip paracetamol. ‘Ja’, roept een ander. ‘Ik heb er al twee op hoor!’
De Koninklijke Leidsche Studenten Vereeniging tot Vrijwillige Oefening in den Wapenhandel Pro Patria is opgericht in 1866 en gaat terug tot de Leidsche Vrijwillige Jagers die tijdens de Belgische Opstand in 1830 in actie kwamen. ‘We zijn geen jachtgezelschap hoor’, zegt voorzitter Joris Meinardi trots: ‘We hebben dit recht twee eeuwen geleden van de koning gekregen en die traditie moeten we eren.’Niemand is nerveus, ook Meinardi niet. ‘We hebben twee dagen exercities geoefend, ik heb vertrouwen in de mannen.’
Vandaag vormt Leiden, in groen uniform met witte verenpluim op het hoofd, met vijf andere weerbaarheden de stoet. Ook aartsrivaal Den Haag doet mee. ‘We zijn een keer geschorst, omdat we bij die mannen een rookbom in hun kazerne gegooid hadden’, zegt Meinardi. ‘Blijkbaar had iemand astma en moest naar het ziekenhuis. Dat wisten wij niet.’ Na een korte nadenkpauze vervolgt hij: ‘Tsja, in Den Haag zijn ze gewoon een beetje bijzonder.’
Door het incident moest Leiden dat jaar Prinsjesdag overslaan. Defensie houdt ze de in totaal tien studentenweerbaarheden in de gaten en selecteert jaarlijks zes afdelingen die mogen deelnemen. ‘Normaal loopt Delft ook altijd mee’, zegt Joep Ponten, commissaris schieten. ‘Maar dit jaar kwamen ze niet door de selectie heen.’ Dat is jammer, vindt hij. ‘Want nu hebben we geen borrel na afloop. Die was altijd in Delft.’
Een voor een mogen de eenheden wapens ophalen. ‘Leiden!’ roept een kapitein, waarop de onklaar gemaakte geweren worden uitgedeeld. ‘Voel je niets als je dit vasthoudt?’ vraagt een student aan de Leidenaren. ‘Ach, antwoordt Willem Birkhoff, van Pro Patria, sarcastisch: ‘Ik houd elke dag een wapen vast!’
Even later brult Meinardi: ‘Geef acht!’ De groep staat strak in het gelid. ‘Zijn jullie studenten?’ informeert een nieuwsgierige voorbijganger als ‘Op de plaats rust!’ heeft geklonken. ‘Mijn man heeft dit vroeger ook gedaan. Wat enig!’
‘Dit jaar werd het bevel “presenteer geweer” te vroeg gegeven’, zegt Meinardi na twee uur in het gelid te hebben gestaan. ‘Het geweer is erg zwaar en bij ons en bij andere eenheden sloeg de kramp wel toe.’
