Afval bij de hoofdingang van het festival Lowlands, klaar om opgeraapt te worden door eerstejaars
FOTO: HH
Gezocht: baantje voor werkweek Recessie dwingt tot nieuwe leden tot afkopen
DOOR SANNE RAVENSBERGEN Een zakje cocaïne, vijf busjes lachgas, een pornofilm en heel veel plastic bekers. De aspirant-leden van de studentenverenigingen SSR en Augustinus ruimden in hun werkweek de ravage van Lowlands op. Nadat grote wagens het terrein vrij hadden gemaakt van achtergelaten tenten, stoelen en matrassen, volgden de studenten met prikstokken voor het kleine afval. Op die manier geld verdienen is al jaren gebruikelijk tijdens de kennismakingstijd. ‘De lol zit niet in het opruimen van viezigheid, maar in de gezelligheid. Je doet het met z’n allen en ik heb al veel mensen leren kennen,’ vertelt eerstejaars Thomas Westerhout (18) van SSR. Toch kijkt hij wel uit naar het slotfeest: ‘We zijn vanochtend om half acht begonnen en waren om half zeven vanavond klaar. Het is best zwaar.’
De aspiranten van Augustinus schraapten ook op andere manieren geld bij elkaar voor hun vereniging. Met wat mazzel werkten ze op het terras bij de Annie’s. De pechvogels keerden terug naar de tijd van het eerste vakantiebaantje en stonden vroeg op om bollen te pellen. Een deel van hun jaargenoten had nog meer pech. Voor hen was vanwege de recessie geen uitzendwerk te vinden en zij moesten noodgedwongen hun werkweek afkopen. En dat betekende voor tientallen eerstejaars een bedrag van 175 euro ophoesten, bovenop de kosten voor het kennismakingskamp. Zowel SSR als Augustinus voelden van tevoren de bui al hangen. Ze lieten hun aspirant-leden bij inschrijving in de El Cid een contract ondertekenen waarin zij akkoord gingen met het afkopen van de week bij gebrek aan werk. Joery Strijtveen, voorzitter van Augustinus: ‘De eerstejaars mogen het bedrag in termijnen betalen. Ook kunnen zij ervoor kiezen om later in het jaar een aantal dagen te werken.’ Bij SSR bleek het uiteindelijk ‘slechts in weinig gevallen’ noodzakelijk om over te gaan tot het verplicht afkopen, aldus ab-actis Liza van der Aa.
Bij Quintus vielen geen recessieslachtoffers. In plaats van het betalen van een afkoopbedrag gingen de werkloze aspirant-leden vrijwillig aan de slag. De vereniging neemt de lagere inkomsten voor lief. Voorzitter Madeleine Broersen: ‘Wij wilden de zestig eerstejaars, voor wie geen werk was, niet verplichten tot extra kosten.’ De Quinten boden onder andere hun vrijwillige hulptroepen aan bij de Christelijke studentenvereniging NSL, die middenin een sociëteitsverhuizing zit. ‘Ze waren blij verrast, maar alles liep daar op rolletjes, dus onze hulp bleek niet nodig,’ vertelt Broersen.
Bij diverse verzorgingscentra waren extra handen altijd gewenst en werd het aanbod enthousiast ontvangen. Bijna-Quint Marius Swemmer (19) speelde een week lang bingo, ging uit wandelen en zong liedjes met de dementerende bewoners van zorgcentrum Het Gulden Huis in Den Haag. ‘Bij bingo vergaten ze wel snel wat ze moesten doen, maar alle oude liedjes zongen ze met gemak mee,’ vertelt hij. ‘Ik dacht van tevoren dat ik rotklusjes zou moeten doen tijdens de werkweek, maar dit was prima. De bewoners hadden nog nooit zoveel vrijwilligers bij elkaar gezien.’ Hij kan zich zelfs voorstellen dat hij ooit weer vrijwilligerswerk gaat doen: ‘Later. Als ik me verveel. En zelf nog kan lopen natuurlijk.’
