Zelfs op gadgets werd bespaard. Dit beertje was een van de weinige goodies op de Carričrebeurs afgelopen weekend
Heeft u nog werk voor mij? Barre tijden op de Carričrebeursvloer
Meer werkzoekenden, minder standhouders, geen sleutelhangers maar rijpe bananen en ingehuurde acteurs. Heeft de Nationale Carričrebeurs ook last van de crisis?
DOOR MIRJAM RAVENSBERGEN Voor de ingang van de Amsterdam RAI staan bezoekers ongeduldig te wachten op het moment dat ze oog in oog komen te staan met hun potentiële droomwerkgever. Afgelopen vrijdag en zaterdag konden werkzoekenden en bedrijven elkaar besnuffelen tijdens de twaalfde editie van de Nationale Carričrebeurs.
Eenmaal de poortjes gepasseerd worden ze meteen getackeld door promomensen van Volkskrant Banen die een cd zakelijk flirten of een gids met de beste werkgevers in de aanbieding hebben.
Aan de opkomst van die werkgevers is het te merken dat het economisch zwaar weer is.
Dit jaar waren er 280 standhouders, een flink stuk minder tegenover de 360 van verleden jaar. Tegelijkertijd waren er meer bezoekers. Dit jaar trok de beurs 16.000 geďnteresseerden, 2.000 meer dan vorig jaar. ‘We hebben nu extreem veel aan communicatie gedaan’, vertelt Geert Nab, directeur van de Nationale Carričrebeurs. Het lijkt erop dat de mensen beseffen dat zij niet de enige vissen zijn die in de vijver van potentiële werknemers zwemmen. ‘Studenten realiseren zich dat ze een actievere houding moeten aannemen. Dit doen ze door het meenemen van hun curriculum vitae en door meerdere exposanten te bezoeken.’ Ook advocaat Eric Dorenbosch constateert een meer assertieve houding: ‘Mensen die bij ons komen zijn goed voorbereid, weten wat ze willen en stellen gerichte vragen.’ Adrie Pietersen werknemer bij het Gemeentelijk Vervoerbedrijf laat weten dat de bezoekers vorig jaar ‘de spreekwoordelijke kat uit de boom keken. Nu zijn mensen beter benaderbaar en ook echt op zoek naar een baan.’
De meeste bedrijven hebben dit jaar een sobere en bescheiden aanpak. ‘Je ziet duidelijk kleinere stands bij grotere ondernemers, kijk maar naar ABN Amro. Die waren vorig jaar veel groter’, aldus Pietersen. Ook voor de gadgetjagers zijn het magere tijden. Pennen, pepermuntjes en sleutelhangers zijn nauwelijks te vinden . In sommige gevallen hebben ze plaats gemaakt voor wortels en bananen.
De gemeente Rotterdam is minder bescheiden te werk gegaan. Ambtenaren Frank en Hugo lopen opgetogen van top tot teen gekleed in smetteloos wit en zijn voorzien van een kikkergroene stropdas. ‘We hebben als ambtenaren een stoffig imago en daar moeten we op deze manier vanaf zien te komen. We willen graag duidelijk maken dat de Gemeente Rotterdam lef heeft en een dynamisch organisatie is.’ Tijdens het inwinnen van informatie bij de stand wordt de promopraat doorprikt. Frank en Hugo zijn acteurs. Het aantal vacatures bij de overheid, traditioneel een toevluchtshaven in crisistijd, lopen sterk uiteen. Het ministerie van Binnenlandse Zaken had maar vier vacatures. Bij VROM is het niet veel beter. Een medewerker: ‘Het spijt me, op dit moment hebben we geen vacatures, je kunt je wel inschrijven voor een van de traineeships’.
Deze aantallen staan in schril contrast met de 7600 openstaande arbeidsplaatsen bij Defensie waarvan er 5480 gevuld moeten worden bij de Koninklijke Landmacht. Beursbezoekers stonden dit jaar in de rij om informatie in te winnen bij de politie. ‘Vorig jaar was het lang niet zo druk, het komt vast door de kredietcrisis. We zijn een veilige werkgever. Bij ons wordt je niet zomaar ontslagen en we hebben goede secundaire arbeidsvoorwaarden’, vertelt Krista Radder, politiewoordvoerder.
De redenen van het beursbezoekers variëren, van het vinden van een stageplaats tot een dagje uit. Melvin Tjon Akon studeert Finance in Rotterdam en is gekomen om te netwerken. ‘Het lijkt hier wel een beetje op speeddaten, ik heb een tas vol met visitekaartjes.’ Teun van der Linden, master student filosofie van het recht had vooraf geen specifiek doel voor ogen. ‘Ik heb voornamelijk presentaties van advocatenkantoren bezocht. Opmerkelijk is dat alle kantoren zichzelf als beste en gezelligste kantoor presenteren.’
Rond de klok van vieren loopt het bezoekersaantal drastisch terug, de bedrijfsfolders maken plaats voor bier, wijn en borrelnootjes en het weekendgevoel wordt door de accountants van Van Berk aangewakkerd met een potje frisbee. De zanger en presentator Gordon sluit de dag van af met een optreden voor een handjevol mensen. Het enthousiaste songfestivalnummer Shine ketst af op het stugge publiek. Slechts een enkeling durfde de voetjes van de vloer te liften en de handen in de lucht te steken. Een mager applaus volgt. Ook voor Gordon is het niet gemakkelijk.
