‘De lekken waren niet te tellen’

21 Februari 2018

‘Uit onderzoek blijkt, dat als je naar de uitkomst kijkt van klachten, de laagste in rang wordt ontslagen. Ook al wordt er geklaagd over de hoogste in rang, zoals een hoogleraar’, vertelde emeritus hoogleraar Kees Schuyt maandag op een bijeenkomst voor vertrouwenspersonen in Leiden. Onderwijsbeleidsblog ScienceGuide was erbij.

Rector-magnificus Carel Stolker opende de dag met een verwijzing naar ‘een aantal incidenten die wij aan de universiteit hebben meegemaakt.’ Zo was er ruzie bij het Leiden Institute for Area Studies en het Instituut voor Pedagogische wetenschappen. Rien van IJzendoorn, een hoogleraar pedagogiek die vanwege die ruzie op moest stappen, was er ook. ‘Aan ons instituut waren de lekken niet te tellen. Hoe kan je garanderen dat tijdens het proces informatie strikt vertrouwelijk blijft? Moeten er geen sancties verbonden worden aan het lekken naar de media?’, vroeg hij zich af.

Schuyt: ‘Wat wij als LOWI (landelijk orgaan wetenschappelijke integriteit, red.) adviseren, is dat je zelf niet meedoet aan een eventuele heksenjacht. En dat je aan het begin van de procedure heel duidelijk aangeeft dat je zolang de procedure loopt niet naar buiten gaat.’ Dingen in de doofpot stoppen kan zelfs strafbaar zijn, merkte hij op.

Zijn belangrijkste adviezen: zorg voor duidelijke gedragsregels, en scheidt de taken rondom vertrouwenskwesties. ‘Het onderzoek van de commissie moet grondig en onafhankelijk zijn. Daarvoor is afstand nodig. Dat iemand van hetzelfde vakgebied een oordeel geeft over iemand die op dezelfde gang zit, dat kan gewoon niet.’ BB

Deel dit bericht: