What the fuck is dit?

Altın Gün speelt Turkse psychedelische folk-standards

Janetta Verheij

Marleen van Wesel

Muzikanten van Jacco Gardner en Jungle by Night herontdekten een genre dat groot was in het Turkije van de jaren zestig en zeventig: Turkse psychedelische folkrock.

Samen met enkele Turkse muzikanten vormden ze de band Altın Gün, die afgelopen zomer de festivalpodia veroverde, terwijl op Spotify nog altijd maar twee nummers te vinden zijn.

‘Als mensen ons horen, denken ze: what the fuck is dit? Tegelijkertijd is het best wel dansbaar. Dat doet het goed op festivals’, zegt zanger Erdinç Ecevit Yildiz (23). ‘Intussen gaan we zo hard, dat er nauwelijks tijd is om iets op te nemen.’ Hij neemt ook de toetsen en de saz voor zijn rekening. ‘Dat is een Turks snaarinstrument. Mijn vader gaf vroeger muziekles: ik heb het van hem geleerd.’

Zelf groeide hij op met Turkse muziek, in tegenstelling tot een aantal bandgenoten. Ecevit: ‘Onze bassist Jasper Verhulst was een paar jaar geleden met Jacco Gardner op tour door Istanbul. Daar kocht hij een hoop platen en zo ontdekte hij de Turkse psychedelische folkrock. Heel vet, vond hij. Toen ze een jaar later besloten om geen optredens meer te doen met Jacco Gardner, wilde hij iets met die Turkse muziek.’

Ben Rider en Nic Mauskoviç, gitarist en drummer in Gardners band, hadden daar wel oren naar. ‘Toen hadden ze nog een Turkse zanger of zangeres nodig’, vertelt Ecevit. Na een Facebookoproep kwamen zangeres Merve Dasdemir en Ecevit bij de nieuwe band. Van Jacco Gardner had hij nog nooit gehoord. Tenslotte sloot Gino Groeneveld, percussionist bij afrobeatband Jungle By Night, zich aan.

Ecevit: ‘We gebruiken bestaande teksten, ook gedichten, soms al honderden jaren oud. Meestal maken we er zelf muziek onder. Van Goca Dünya, onze single, is in de jaren zeventig al een variant uitgebracht door Erkin Koray, een van de pioniers in het genre, maar het nummer is nog veel ouder. Het wordt niet echt als coveren gezien, meer als bewerken, net als bij jazz-standards.’

Begin volgend jaar verschijnt het debuutalbum. ‘Misschien nog eerder’, zegt Ecevit. Intussen blijft de band volop optreden. ‘Hopelijk komt er nog een tour door Frankrijk en we hebben al gespeeld in Italië en Denemarken. Daar kent echt helemaal niemand ons. Ze hebben geen idee dat deze muziek bestaat en weten niet wat er gebeurt als wij op het podium staan. En dán gaan we spelen.’

Behalve enkele weken geleden, op 23 augustus. Altın Gün zou die avond in het voorprogramma van de Allah-Las staan, in de Maassilo in Rotterdam. ‘Het was tijd om op te bouwen en te soundchecken, toen we hoorden dat het niet doorging.’ Er zou sprake zijn van een terreurdreiging. ‘We konden niet naar buiten en de organisatie wist ook niet wat er aan de hand was. Ik denk dat we een uur of twee gewacht hebben. Intussen zijn we maar gewoon gaan eten, er was een kantine. De sfeer was natuurlijk wel kut, want we zouden niet meer optreden. Pas toen we onder politiebegeleiding weg mochten, heb ik even gezien dat er best veel politie om het gebouw heen stond.’

Altın Gün speelt zaterdag tijdens de Nacht van Kunst en Kennis om 22.30 in de Hortus Botanicus

Deel dit bericht:

Voorpagina

Ik heb een dak nodig

Internationale studenten lijken het grootste slachtoffer te zijn van de krapte op de …

Achtergrond

Wetenschap

Mikken op middelmaat

In de race om nieuwe studenten laten universiteiten de toelatings­eisen vieren. …

Studentenleven

Nieuws

Rubrieken

English page