Column: Flanorpad's Got Talent

Gevangen tussen de Hongerspelen en X-Factor: de hospiteeravonden die in augustus en september plaatsvinden. Mijn huis moest er afgelopen week ook aan geloven. Medebewoners achter de buzzers en twintig sjaarzen op het podium die elk hun eigen act uitvoeren. Tevens heeft onze Flanorpad’s Got Talent een Simon Cowell die net iets te eerlijk is, maar zichzelf gedurende de show wel ongegeneerd bezat en zich volvreet met AH-basic- paprikaribbelchips.

Bij de selectie hebben we al milde tot hevige ruzie.

Iemand vraagt of we internationale studenten gaan uitnodigen. E. zegt dat we het beter niet doen: ze spreekt geen Engels na een paar biertjes. Dat klopt, want ze praat Brabants na een paar biertjes en dat verstaat echt niemand. En E. woont hier ook.

Een ander oppert dat we gewoon iedereen moeten uitnodigen die een berichtje heeft gestuurd. Er zeggen altijd mensen af. Bovendien zijn er een paar huisgenoten niet, dus is er meer ruimte voor hospitanten. Bewegingsvrijheid is voor januari.

Inmiddels is het Facebookprofiel van de gemiddelde berichtjesschrijver ook al overhoop gehaald. En ja hoor, ze zitten er weer bij: een scala aan rugtassen aan vlaggenstokken, maar ook de nimmer teleurstellende tussenjaargangers in Azië en de personen die al een eerdere studie hebben genoten maar zich ook bij een vereniging hadden aangemeld. We besluiten vijfentwintig mensen uit te nodigen.

Op de avond zelf houdt iedereen opeens van borrelen en zijn ze heel opgeruimd, al kun je in de praktijk waarschijnlijk vaak hun avondeten van drie dagen terug nog traceren in de gootsteen. Experimenteel koken is naar eigen zeggen namelijk ook wel hun ding. Allemaal zijn ze wel in voor een feestje, maar een avondje bankhangen vinden ze ook geen probleem. Je verwacht het niet, hè?

Passies als dansen, windsurfen maar ook ‘het knutselen van sandalen’ komen voorbij. Je houdt je bierglas steeds krampachtiger vast. Iemand vertelt dat ze een keer haar eigen hamster per ongeluk heeft vermoord, gevolgd door een kort doch maniakaal lachje. Nog een teug bier, waarna je je angstig wendt tot de volgende persoon. Deze stelt dat hij biologie studeert omdat hij ‘van alles houdt dat leeft’. Nog een teug.

Zelf heb ik maar liefst 21 keer mogen deelnemen aan een hospiteeravond - wat erin resulteerde dat ik een maand op iemands bank moest slapen - en zelfs ík vond een geschikte woning. Trek je mooiste zelfgemaakte sandalen aan en ga heel erg gezellig borrelen. Simon is ook maar een mens.

Femke Blommaert is student taalwetenschap

Deel dit bericht:

Voorpagina

Achtergrond

Onze Vietnamoorlog

Op de zelfmoordaanslagen tijdens de Atjeh-oorlog had Nederland niet echt een goed …

Wetenschap

Engelen des doods

Ook al zijn ze met minder, vrouwelijke militairen zijn misschien wel eerder geneigd tot …

Knuffelen via Skype

Met een speciale mouw kun je elkaar op afstand toch ‘aanraken’. Handig voor …

Nieuws

English page

A degree of hardship

Have you found housing yet? If you found it difficult, you’re not alone. Leiden is …