Column: Klussen

Omdat je nu eenmaal niet zeven dagen per week met je scriptie bezig kunt zijn, ging ik op bezoek bij een vriend. Hij is schipper van beroep en woont op een heel grote zeilboot in Hoorn. Daar moet altijd van alles aan gebeuren. Ik help hem graag, want ik vind het fijn om niet alleen maar met mijn hoofd bezig te zijn en dingen te schrijven die slechts door de docent van het desbetreffende vak gelezen worden, en gelukkig vindt mijn vriend het niet erg dat ik niet zo handig ben als hij.
Op de dag dat ik op bezoek kwam, moest de generator uit de machinekamer worden gehaald omdat ‘ie stuk was. Een mooi klusje leek me; generator losschroeven, door het luik uit de machinekamer naar buiten tillen, in de aanhanger laden en vervolgens met een biertje op het dek gaan zitten kijken naar de generator in de aanhanger en onszelf voldaan voelen over het verrichte werk.
Ik had kunnen weten dat het anders zou uitpakken. Hoewel het ding er niet naar uitzag, bleek de generator een log gevaarte van bijna 300 kilo, die we met geen mogelijkheid van zijn plaats kregen. Gelukkig had mijn vriend de schipper daar iets op bedacht. Met behulp van katrollen en touwen konden we de generator ophijsen. Vervolgens moesten we hem vastknopen, de katrollen verplaatsten en het hele gevaarte weer een stukje verder richting de uitgang bewegen.
Na een uur zwoegen en vloeken was de generator los en hing hij een halve meter boven de grond. Twee uur later was de generator anderhalve meter van zijn plaats gekomen. Hij hing boven de motor. Zelf zaten we inmiddels onder smeerolie, zweet en diesel. Nog weer twee uur later hadden we de generator onder het luik hangen dat naar buiten voerde. Het laatste stuk ging iets gemakkelijker. Met behulp van een touw (op een schip moet je eigenlijk lijn zeggen) dat naar de top van de mast liep, konden we het ding met een grote lier die normaal gebruikt werd om het zeil te hijsen, de machinekamer uittakelen en op de kade laten zakken.
Helaas was het nog steeds geen tijd om bier te drinken. De aanhangwagen bleek bij een boer in de straat bij de vader van mijn vriend te staan en moest eerst worden opgehaald. Voordat we dat echter konden doen moesten we eerst een auto met trekhaak ophalen bij de vader zelf. De straat waar de vader aan woonde was een paar kilometer lang, dus ook dat klonk gemakkelijker dan het was.
Toen we de auto en de aanhanger bij elkaar verzameld hadden, reden we terug naar het schip en takelden de generator in de aanhanger. Tijd voor bier. Onderweg naar de koelkast keek ik op de klok. Ik schrok, het was inmiddels al half zeven en ik had om half acht in Amsterdam afgesproken. Snel pakte ik mijn spullen en rende richting het station om de trein te halen. Maar ik had tenminste al de hele dag niet aan mijn scriptie gedacht.

Door Tim Meijer

Deel dit bericht:

Voorpagina

Achtergrond

Wetenschap

Computer says no

We krijgen steeds meer te maken met regels die ingebakken zitten in onze technologie. Dat …

Studentenleven

Nieuws

Rubrieken

English page