Column: Geef me geld!

Het financiële departement van de universiteit is een tragische clown. Ben je gesteld op je geestelijke gezondheid? Laat me je dan alvast waarschuwen. Je wil zo min mogelijk met ze te maken hebben. Gebeurt dit wel, dan is de kans groot dat je uiteindelijk van frustratie alle haren uit je kop trekt.

Natuurlijk had ik op mijn klompen aan kunnen voelen dat er vroeg of laat gezeik zou komen; een jaar geleden zat ik als stagiaire van deze krant te wachten op mijn zuurverdiende centen, alleen om er na ruim anderhalve maand achter te komen dat ik niet op de payroll stond omdat ‘mijn papieren niet naar de juiste afdeling waren gestuurd’. Of ze me niet even op de hoogte hadden kunnen stellen of door hadden kunnen sturen? ‘Nee mevrouw, daar doen wij niet aan.’ En bedankt.

Nu mag ik wederom maandelijks mijn handje ophouden bij de universiteit voor de door mij geleverde diensten. Daar heb ik een digitaal formuliertje voor. Dat vul ik braaf in, maak er een screenshot van, want het formulier werkt alleen op Windows, stuur het door naar mijn contactpersoon en binnen niet al te lange tijd heb ik dan geld op mijn bankrekening. Dat alles ging allemaal van een leien dakje, tot drie weken geleden.

‘Bedankt voor uw screenshot. Helaas kunnen wij die niet in behandeling nemen. We verzoeken u vriendelijk mee gezonden formulier in te vullen en deze met uw kopie ID aan ons toe te zenden.’ Ik heb nooit geld te veel, dus het feit dat de administratie er wel geteld een week over deed om mij in te seinen vond ik op z’n minst erg frustrerend, om nog maar te zwijgen over het feit dat de administratie plotsklaps de kopie van mijn ID was kwijtgeraakt.

Nee, dan andersom.

Wat dat betreft is de Universiteit geen haar beter dan de Belastingdienst. Zodra er iets te innen valt, zijn ze er als de kippen bij om je te plukken. Heb je toevallig even problemen met het betalen van je collegegeld? Dan kan er natuurlijk altijd een afbetalingsregeling worden getroffen, maar ter bevordering van de algemene verwarring zal dat niet worden doorgegeven aan de volgende persoon waardoor je gewoon pardoes wordt uitgeschreven.

Bovendien heeft de universiteit dan nog gewoon het lef om te beweren dat je drie maal schriftelijk gewaarschuwd bent en dat het toch echt je eigen schuld is. Als je dan uit man en macht probeert je inschrijving recht te trekken, ben je uiteindelijk zo’n twee maanden bezig met eerst van het kastje naar de muur gestuurd te worden voordat je weer als volwaardig student geldt. Die tentamens die je in de tussentijd mist doordat je de zaal wordt uitgestuurd omdat er geen inschrijving bekend is? Jammer joh, volgend jaar weer een kans.

Mijn declaratieverzoek en ik zijn nu weer twee weken verder. Ik moet het vooralsnog doen met de mededeling dat de betaling ter goedkeuring bij de activiteitenhouder ligt. Wat dat ook moge betekenen. Of ik mijn geld ooit nog krijg? Ik zie het somber in.

Esha Metiary is masterstudent Journalistiek en Nieuwe Media

Deel dit bericht:

Voorpagina

Niet spieken!

De strijd tegen spieken verhardt, met zwarte lijsten, anti-smartphone-apparatuur en …

Achtergrond

Blanke terreur

Met de afschaffing van de slavernij in 1865 was de ellende voor de zwarte bevolking in …

Wetenschap

Puffen op zonlicht

De busjes van het Leidse stads­parkeerplan rijden sinds dinsdag indirect op zonlicht …

Rubrieken

Hoezo meer promovendi?

Charlotte de Roon, de nieuwe voorzitter werd van het Promovendi Netwerk Nederland is …

English page

Beware of Mr Fluffy

A Leiden biologist has helped develop a way to recognise cats by their hairs. That …