Als het aan het Nederlandse bedrijfsleven ligt, houdt u nu op met lezen. Het Nederlandse bedrijfsleven heeft er namelijk niets aan dat u (dit) leest.
En eigenlijk heeft het Nederlandse bedrijfsleven ook liever dat u alleen maar dingen leert waar het Nederlandse bedrijfsleven op dit moment behoefte aan heeft (zie pagina 4). Dat is namelijk wel zo makkelijk, voor het Nederlandse bedrijfsleven. Er is zoveel mis met dit idee dat het bijna pijn doet.
Om te beginnen moeten de mensen die nu in opleiding zijn nog een jaar of vijftig mee op de arbeidsmarkt. Ter vergelijking: vijftig jaar geleden hadden veel Nederlandse dorpen nog een smid. De melkboer kwam nog aan huis, vaak met paard en wagen. Cassettebandjes waren al uitgevonden, maar nog niet te koop.
Dus als een paar vergaderaars roepen dat er in Nederland niet te veel nutteloze studies moeten komen, is het handig om te bedenken dat nutteloosheid kan veranderen. Twintig jaar geleden was archeologie volkomen nutteloos, en toen werd het ineens een verplichte bezigheid bij elk bouwproject.
In Leiden onderhouden we een postzegelalbum vol piepkleine talenstudies, en het is heel verleidelijk om te roepen dat Nederland daar niks aan heeft. Maar als we ineens besluiten dat we oorlog moeten voeren in Afghanistan, is het wel verrekte handig als er ergens iemand rondloopt die iets weet over de taal en cultuur daar. Het precieze onderscheid tussen verschillende soorten algen lijkt ivoren-torenwerk – totdat we ineens reactoren voor biobrandstof gaan aanleggen, en we toch wel willen weten welke soort daar nou in moet.
Wat nu nutteloos lijkt, kan nuttig worden, en vaardigheden waar we nu om zitten te springen, kunnen verouderen. Als het Nederlandse bedrijfsleven zijn zin had gehad, waren alle Mare-lezers in hun schooltijd op faxcursus gegaan.
Als vergaderaars roepen dat er meer bèta’s nodig zijn, is het interessant om erop te wijzen dat bèta’s maar zelden de top halen. De bestuurders in Nederland zijn juristen, de rijke stinkerds zijn vastgoedbazen. De huidige premier heeft geschiedenis gestudeerd, net als de vorige (die ook rechten deed) en ons staatshoofd (dat ook vakken bij rechten en sociologie volgde).
De grootste misvatting van het Nederlandse bedrijfsleven is echter dat Nederland er uitsluitend is voor het Nederlandse bedrijfsleven. Het is de mentaliteit van een door en door verwend kindje, dat de precieze kleur van de door haar gewenste pony doorgeeft aan Sinterklaas. Dat soort gedrag moet je nooit belonen: leest en leert u vooral wat u zelf wil.