NRC Handelsblad kwam met vijf tips voor de kleine belegger. Toch leuk om te weten dat goud, whisky en sigaretten de toekomst zijn. En ik weet nu ook dat het niet slim is om meer dan één ton op één bank te zetten. Of mensen met een ton op de bank nog vallen onder de kleine belegger weet ik niet, maar ook de vijfde tip: ‘verbras het’ kon rekenen op mijn begrip.
Maar toen was daar het tv-programma Dooms Day Preppers. Wat de vele kranten afgelopen jaar niet wisten te bereiken, lukte de programmamakers van Preppers binnen vijftig minuten: de financiële misère kreeg eindelijk een gezicht.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik een lastig tv-kijker ben. Mijn hart klopt niet sneller bij het zien van de knullige chocoladepastapottenschraper uit het Beste Idee van Nederland. Graatmagere modellen die elkaar de toch al zuinig aanwezige hersenen inslaan, kibbelende kappers – ik bedoel natuurlijk hairstylisten – en de duizendste chef-kok: het kan me niet meer bekoren. Tv moet extreem.
Een tijd lang was ik geobsedeerd door het programma Everest: Beyond the Limit. De camera volgt Amerikaantjes die voor veel geld proberen om naast de berg, ook hun midlifecrisis te bedwingen. Uiteraard bijgestaan door vier piepkleine sherpa’s die de enorme tassen naar boven zeulen.
Ik hield van de pikzwarte afgestorven neuzen. Van de debielen die op de top dolblij hun zonnebril afzetten, om deze vervolgens kwijt te raken en de rest van hun leven te blind zijn. Ik hield van het totaal irrationele verlangen om door te blijven klimmen, ook als bleek dat bij voortzetting van de tocht er te weinig zuurstof zou zijn om weer levend beneden te komen. Die arme sherpa’s moesten het de Amerikanen dan uit het hoofd praten. Het dragen van de tassen was er niets bij.
Nu is de fascinatie terug. Een driejarige peuter verwisselt binnen vijf seconden haar fopspeen voor een gasmasker. Spelenderwijs natuurlijk, want het einde van de wereld moet niet te beangstigend zijn.
Trots laten de Preppers hun voorraden zien. Uit angst voor hyperinflatie verzamelden ze duizenden kilo’s gevriesdroogde bonen in ondergrondse bunkers. Chaos is onvermijdelijk. De vriendelijk ogende buurman die op dit moment zorgeloos zijn gazonnetje maait, kan weldra veranderen in een moordend monster: als hij maar eten vindt om zijn gezin mee te voeden. Daarom wordt het eten stiekem ’s nachts bezorgd en staat de tuin vol berenvallen.
Een volgende familie bezit vierentwintig verschillende wapens die hen zullen beschermen tegen plunderende bendes. We zien mamma met een kruisboog, zoonlief met een volautomatisch machinegeweer. In het weekend kamperen ze onder de grond, om alvast te wennen aan het leven tijdens een economische catastrofe.
Een zogenaamd expert evalueert de inspanningen van dit gezin. Het oordeel: ‘U heeft voldoende maatregelen getroffen tegen hyperinflatie. Maar wat doet u bij een nucleaire ramp?’