Dat Usis instort onder het geweld van rechtenstudenten die meerdere opties voor hun bachelorscriptie aanvinken, heeft maar weinig nieuwswaarde (zie pagina 5). Usis maakt al zo lang als het bestaat studenten en docenten het leven zuur, en daar is in deze krant al veel over geschreven.
Het merkwaardige is de oorzaak van dat keuzegedrag.
Dat ligt niet eens aan de studenten zelf. Voor advocaten, notarissen en andere juristen bestaat een hoop maatschappelijke waardering, maar in de pikorde der studies staan rechtenstudenten ergens onderaan. Veel op de vereniging, weinig op de universiteit, zo wil het vooroordeel. Studie gekozen omdat ze niet wisten wat ze wilden, gaat het cliché.
Dus als Usis crasht, dan komt dat natuurlijk omdat die opgewaardeerde scholiertjes allemaal het makkelijkste onderwerp voor hun scriptie kiezen, in plaats van zelf een tof onderwerp te kiezen. Toch?
Nou nee. Dat soort vrijheid stelt de rechtenfaculteit niet op prijs, blijkbaar. Er zijn een paar onderwerpen waar je uit mag kiezen, en verder zoeken de studenten het maar uit. Zelfs onderling ruilen als jouw vijfde keuze die uit de loterij kwam nog wel gewild is door een werkgroepgenoot, is onmogelijk. Je doet maar wat je is toegewezen.
Uiteraard bestaat studeren ook uit het doen van dingen die je niet zo liggen. Een bacheloropleiding is niet alleen maar een pretpakket. Bovendien is het doen van oninspirerend werk dat anderen je opleggen een belangrijke voorbereiding op het werkende bestaan. ‘Op een advocatenkantoor zijn je eerste klussen waarschijnlijk ook dingen die je niet leuk vindt’, aldus het rechtenbestuur.
Helemaar waar. Maar vrijwel de complete rest van de opleiding bestaat al uit kant-en-klare opdrachten. En op een advocatenkantoor krijg je betaald, in plaats van andersom. In de immer voortrazende neiging om studenten zo snel mogelijk door de studie te jassen, is het al moeilijk genoeg voor ze om iets te doen waarmee ze zich kunnen onderscheiden op de arbeidsmarkt. Door dit soort maatregelen benader je studenten als fastfood: ze moeten vooral snel klaar zijn, en goedkoop, en allemaal precies hetzelfde.
Prima dat er een paar McScriptie-opzetjes klaarliggen voor de studenten die niet onmiddellijk een goed idee hebben. Maar als een student zelf een goed idee heeft voor een scriptie, dan dien je dat als universiteit toch alleen maar aan te moedigen? Zelfs hbo’ers mogen zelf hun onderwerp uitkiezen, godbetert.
Het mooie van studenten zelf een onderwerp laten verzinnen is bovendien dat je veel beter in staat bent om de toekomstige Michelin-sterren eruit te vissen. Laat ze vrij in hun denken, begeleid ze in hun keuzes, en maak er slimme en creatieve juristen van. Het bestuur van hun opleiding kan er daar nog wel een paar van gebruiken.