Arjen van Veelen
Studenten konden dinsdag hun eventuele misnoegen op een briefje te schrijven en dat vervolgens op de moppermuur prikken. Voor het eerst peilde SGL op deze manier de frustraties van de studentenpopulatie. De partij wilde met de actie het verloren contact met de achterban weer oppikken.
Het is lunchtijd als het groene prikbord in de hal van het Lipsius arriveert. ‘Iets te klagen?‘ vraagt het in SGL-trui uitgedoste klachtenteam monter aan de letterenstudenten. Niet iedereen heeft tijd voor een klacht. ‘Soms moet je even doorvragen‘, weet fractievoorzitter Maarten van Noort. ‘Dan komt men uiteindelijk vaak met een gepassioneerd verhaal.‘
Veel studenten laten zich toch verleiden en schrijven met de groene stift een klacht. Al snel worden de eerste briefjes op het bord geprikt en raakt de klaagmuur vol frustratie. Een kleine bloemlezing:
‘Chipknip = manipulatie‘
‘Er is geen pinautomaat bij het LAK‘
‘Kutkoffie‘
Maarten: ‘De klachten over koffie springen er nu echt uit, dat heeft misschien met het tijdstip te maken. Maar ook heel veel mensen klagen over schoolsheid. En we moeten nog naar rechten. Bij rechten moeten studenten sommetjes maken en huiswerk inleveren voorafgaand aan een college.‘
Inderdaad spuien de studenten ook veel inhoudelijke ontevredenheid. Opvallend vaak over het onderwijsniveau. Getuige deze briefjes:
‘Bama moet academischer‘
‘Meer niveau‘
‘Eerste jaar te schools‘
‘Te schools en ik zit niet lekker in de collegebanken.‘
Aan het eind van de klaagdag staat het prikbord, na een rondgang langs de faculteiten, opnieuw in de hal van het voormalig Lakgebouw waar het inmiddels etenstijd is. Alle faculteiten hebben nu hun klaagkans gehad.
Het punaisebakje is leeg.
‘Dus dat zijn ruim tweehonderd klachten.‘ rekent een tevreden fractievoorzitter Maarten uit. Daar komen nog de uitgedeelde enquêtes bij. Tijd om de balans op te maken. Wat is de klachten top-drie? ‘Bovenaan staat de schoolsheid van het onderwijs. Iemand schreef bijvoorbeeld: huiswerk is voor HBO-ers. Koffie is een goede tweede. Die is slecht of te duur. En nummer drie: te grote werkgroepen.‘
Het klachtenbeeld verbaast Van Noort niet. ‘Maar we dachten dat die klacht over volle werkgroepen vooral bij rechten zou spelen. Dat we die ook bij Letteren zoveel zouden horen, hadden we niet verwacht. En wat betreft de schoolsheid: we zijn blij dat dit probleem, waar we als SGL al langer mee bezig zijn, blijkbaar zo breed gedragen wordt.‘
Wat gaat de studentenpartij nu met alle klachtenbriefjes doen? ‘Met tachtig, negentig procent van de klachten kunnen we aan de slag. We gaan eerst kijken of er klachten zijn die we makkelijk kunnen verhelpen. Zoals het concrete geval van de slechte computerschermen in de bibliotheek van FSW. We gaan regelen dat er betere komen. De schoolsheid gaan we aankaarten. En zodra dat tastbare resultaten oplevert, gaan we die weer tonen aan de studenten. Laten zien dat we iets in de melk te brokkelen hebben. De universiteitsraad lijkt vaak iets abstracts, maar juist ook voor klachten zoals over koffieprijzen kunnen studenten bij ons terecht.‘
Hamvraag voor veel studenten: is de koffie straks ook goedkoper?
‘Dat kan ik niet zeggen. Maar we gaan ons daar hard voor maken.‘
