IN MEMORIAM - MARE 6, 2001

dr. Han van Wijk

Op 17 september 2001 overleed in Katwijk, op de leeftijd van 91 jaar, dr. Henri Louis Anne van Wijk, hispanist, lusitanist, kenner van het Papiamento, 'aficionado' op het gebied van het Arabisch en voortreffelijk violist. Hij was een neef van Nicolaas van Wijk (1880-1941), die, hoewel oorspronkelijk neerlandicus, van 1913 tot zijn dood de leerstoel Slavistiek in Leiden bezette. Van Wijk zei mij eens dat hij het liefst in de muziek was gegaan, maar dat zijn vader dat geen vak met toekomst had gevonden en hem de weg had doen inslaan naar de Letteren. In 1930 begon hij met de studie Frans in Amsterdam bij Marius Valkhof en vulde die aan met Spaans bij J.A. van Praag. In 1935 bracht hij een periode door aan de Universiteit van Coimbra (voor het Portugees) en Poitiers (waar hij Oud Frans deed) in 1946 promoveerde hij bij van Praag op Contribuciˇn al estudio del habla popular de Venezuela, eerste product van zijn interesse voor het Spaans van Amerika. Inmiddels was hij in 1939 benoemd tot privaat-docent Spaans aan de Economische Hogeschool in Rotterdam, wat hij zou blijven tot 1955. Na een lectoraat voor Spaans en Portugees in Groningen kwam hij in diezelfde functie in 1954 in Leiden, waar zijn openbare les ging over Herkomst en evolutie van het Spaans in Amerika. bij Koninklijk Besluit van 20 december 1979 werden alle lectoraten per 1 januari omgezet in hoogleraarschappen en zo ging Van Wijk in 1980 als hoogleraar met pensioen. Han van Wijk van een aimabel mens. Hij ging op in de muziek (hij speelde tot tien jaar voor zijn dood in kamermuziekgezelschappen) en genoot van goed eten en drinken. Hij had een curieuze passie voor en kennis van wolven. Op zijn vakgebied was hij een taalkundige die vooral ge´nteresseerd was in wederzijdse taalbe´nvloeding; vandaar zijn constante studie van het Arabisch en de aandacht die hij vroeg voor de rol van het Portugees in het Papiaments. Zijn publicaties geven hier blijk van. Zijn vrouw ging drie jaar geleden voor hem. Zijn zoon en diens gezin wens ik veel goeds.

J. Lechner
Emeritus Spaans