counter free hit unique web
HOOFDARTIKEL - Mare 09, 3 november 2005

DJ Armin van Buuren rouwt om Nexus

Studentendiscotheek Nexus was de plaats waar dj Armin van Buuren de fijne kneepjes van het draaien leerde. Hij is bedroefd dat de disco zaterdag werd gesloten.

‘Natuurlijk vind ik het jammer dat Nexus dichtgaat’, vertelt Van Buuren, die vorige maand door het toonaangevende DJ Magazine op de derde plaats van de wereldranglijst werd gezet. ‘Met de sluiting gaat een Leids instituut verloren. Wat Johan Cruijff voor het voetbal is, was Nexus een beetje voor Leiden.’

Zelf begon Van Buuren in 1996 zijn carrière in de studentendisco. ‘Ze draaiden er een van mijn plaatjes dat ik bij een klein label had uitgebracht. Daarop werd ik gevraagd als dj, wat een grote eer was.’

Tot 1999, toen zijn ster steeds verder rees, draaide de Leidse alumnus elke week in Nexus. ‘Ik begon op de Minerva-avond op dinsdag, maar werkte al snel op bijna alle avonden. Ik heb er echt honderden keren gedraaid.’ Voor zijn prestaties ontving hij vijf tot zes tientjes per avond. ‘Dat is 25 euro nu. Om eerlijk te zijn, was dat aan de magere kant.’

‘De dj deed de wc’s’

‘Collega’s van mij verdienden bij vergelijkbare disco’s veel meer. Maar het was wel wit, bovendien heb ik het nooit alleen voor het geld gedaan, ik wilde me ook sociaal ontwikkelen.’

‘Wist je’, vervolgt hij dat de dj in Nexus altijd na afloop de wc’s moest schoonmaken? Dat was de regel: de barman doet de bar, de dj de wc’s.’ Bij het draaien zelf had hij ook een vast ritueel. ‘Donderdagavond moest ik altijd ‘It’s raining men’ draaien. Om er dan toch nog maar wat van te maken, gooide ik er mijn eigen technoplaten onder.’

In die periode leerde Van Buuren, die in 2002 zijn rechtenstudie afrondde, de fijne kneepjes van het vak. ‘Veel basale regels heb ik in Nexus geleerd, zoals hoe ik een zaal kon vermaken waar geen energie in zit. Die regels gelden voor zowel grote als kleine zalen.

‘Nexus was een belangrijk deel van mijn jeugd: het was veel meer dan alleen mijn werk, het was mijn jeugdhonk, de plaats waar ik met vrienden kwam. Natuurlijk stemt de sluiting me weemoedig, maar de herinneringen nemen ze me nooit meer af.’

Hoewel eigenaar Ron de Jong een andere eigenaar voor de dansplek zoekt, hoopt Van Buuren eigenlijk dat dit niet lukt. ‘Ik heb liever dat het een restaurant wordt, of zo. Zonder Ron wordt het toch niet meer wat het was.’ Bovendien vindt hij dat het uitgaansleven drastisch is veranderd.

‘Ik voel me echt een ouwe lul nu ik dit zeg, maar in vijf jaar tijd is er echt ongelooflijk veel veranderd. Mensen gaan niet meer echt uit. Door de lagere studiebeurs en de hogere eisen van de universiteit, moeten studenten harder werken.’ (DB)